สุสานลับ: ผู้แสวงหาความเป็นอมตะล้วนมีรอยสัก

【OOC+ไม่มีคู่รัก+ทุกคนต่างรักข้างเดียว+ลูกชายแท้ๆ ของเฉินผี+พระเอกกลัวการเข้าสังคม+ฉันอยากได้ความตื่นเต้น แต่ไม่รวมความตื่นเต้นแบบนี้】

สิ่งแรกที่เฉินเหยียนทำหลังกลับถึงตระกูลเฉิน คือสังหารคนตระกูลวังไปกลุ่มหนึ่ง

เฉินจินสุ่ยจนตายก็ยังไม่เข้าใจว่า ตระกูลวังคืออะไรกันแน่?

บนภูเขาฉางไป๋ จางฉี่หลิงรู้สึกว่าเฉินเหยียนดูคุ้นตา ราวกับเคยพบที่ไหนมาก่อน

อู๋เสียถึงกับถามพานจื่ออย่างไม่อยากเชื่อว่า ถ้าเขาได้เป็นผู้นำตระกูล เขาก็ต้องทำแบบนี้ด้วยหรือ?

ส่วนเฮยเสียจื่อ เฉินเหยียนก็เข้าหาอย่างกระตือรือร้น ถามว่าเฮยเสียจื่ออยากกินเนื้อย่างไหม?

เสีย: คุณชายสี่ ข้ากินอิ่มแล้ว

เหยียน: น่าเสียดายจัง

*

การปรากฏตัวของเฉินเหยียนทำเอาจิ่วเหมินทั้งกลุ่มปั่นป่วน ทั้งยังสะเทือนไปทั่ววงการขุดสุสาน

ไม่มีใครคาดคิดว่า หูชิงซึ่งใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศมาโดยตลอด และมีมารดาเป็นผู้สืบทอดวิชานักขุดสุสานที่มีชื่อเสียงที่สุดของสำนักเหนือ จะเป็นลูกชายของท่านสี่แห่งจิ่วเหมินสำนักใต้

ทั้งสำนักเหนือและสำนักใต้ต่างสงสัยในชีวิตกันไปหมดแล้ว

อู๋ซานเสิ่งอยากจำกัดเรื่องราวไว้แค่ในสำนักใต้ เฉินเหยียนกลับไม่เห็นด้วย

ถ้าจะเล่น ก็ต้องเล่นให้ใหญ่!

*

สำนักเหนือ สำนักใต้ และคนจากทุกชนชั้นต่างคลุ้มคลั่ง ความเป็นอมตะหรือ? อยู่ที่ไหน? มีความเป็นอมตะที่ไหนกัน?

อะไรนะ? คนที่เป็นอมตะมีรอยสักบนตัว? เข้าใจแล้ว! ต่อให้ต้องขุดดินลึกสามฉื่อก็ต้องหาออกมาให้ได้!

ตระกูลวัง: บ้าเอ๊ย!

ตระกูลจาง: บ้าเอ๊ย!

จิ่วเหมิน: เฉินผี!!!

เฉินผี: ข้าหูหนวก แถมยังตาบอด กำลังรอตายอยู่ อย่ามารบกวน

ฉากสั้น

เสีย: พี่เหยียน คืนอาสามให้ผมได้ไหม?

ฮวา: อาเหยียน ฆ่าเซี่ยเหลียนหวนให้ตายไปเลยได้ไหม?

หลิง: ข้าจะอยู่ต่อ

เฮย: เหยียนจื่อ ถ้าไม่มีเจ้าแล้วข้าจะอยู่ยังไงล่ะ~

ผี: ข้าจะฟันพวกแกให้ตาย!

เหยียน: ฉันอยากได้ความตื่นเต้น แต่ไม่รวมความตื่นเต้นแบบนี้

อ้วน: พี่เหยียน พาผมไปด้วยนะ ผมก็เป็นลูกหลานของนักขุดสุสานเหมือนกัน~