สุสานลับ: ผู้แสวงหาความเป็นอมตะล้วนมีรอยสัก

【OOC+ไม่มีคู่จิ้น+ทุกคนมีใจให้เอกด้านเดียว+ลูกชายคนโปรดของเฉินผี+ตัวเอกขี้กลัวสังคม+ฉันต้องการความตื่นเต้น แต่นี่ไม่นับเป็นความตื่นเต้นแน่นอน】

สิ่งแรกที่เฉินหยานทำเมื่อกลับมาที่ตระกูลเฉิน คือการล้างบางสมาชิกตระกูลวางไปหนึ่งกลุ่ม

เฉินจินสุ่ยไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าตระกูลวางคืออะไร?

บนเทือกเขาฉางไป๋ จางฉี่หลิงรู้สึกว่าเฉินหยานคุ้นหน้าคุ้นตาเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

อู๋เสียถามพานจื่ออย่างไม่เชื่อว่าถ้าเขาได้รับตำแหน่งหัวหน้าตระกูล เขาต้องทำแบบนี้ด้วยหรือ?

กับเฮยเสียจื่อ เฉินหยานยิ่งกระตือรือร้น ถามเฮยเสียจื่อว่ากินเนื้อย่างไหม?

เฮย: ท่านเสี่ยวซื่อเหย กระผมเฮยเสียอิ่มแล้ว

เฉิน: น่าเสียดายจัง

*

การปรากฏตัวของเฉินหยาน ทำให้ทั้งจีวเหมินและวงการล่าสุสานปั่นป่วน

ไม่มีใครคาดคิดว่า หูชิงที่ใช้ชีวิตในต่างประเทศมาตลอดและแม่เป็นทายาทของนักล่าสุสานที่มีชื่อเสียงที่สุดของสำนักเหนือ แท้จริงแล้วจะเป็นลูกของท่านซื่อเหยแห่งจีวเหมินสำนักใต้

ทั้งสำนักเหนือและใต้ถึงกับสับสนในชาติตระกูล

อู๋ซานเสิ่งอยากจำกัดทุกอย่างไว้แค่เรื่องของสำนักใต้ แต่เฉินหยานไม่แยแส

จะเล่นก็ต้องเล่นใหญ่

*

สำนักเหนือ สำนักใต้ สารพัดคนทุกระดับต่างคลั่งกันไปหมด ความเป็นอมตะ? ความเป็นอมตะอยู่ที่ไหน? มีความเป็นอมตะหรือ?

อะไรนะ? คนที่เป็นอมตะมีรอยสัก?! เข้าใจแล้ว! จะขุดแผ่นดินลึกสามฉื่อเพื่อหามันออกมา!

ตระกูลวาง: แม่ง!

ตระกูลจาง: แม่งเอ๊ย!

จีวเหมิน: เฉินผี!!!

เฉินผี: ข้าหูหนวกแล้ว ยังตาบอดอีก กำลังนอนรอตาย อย่ามากวน

ละครสั้น

เสีย: พี่เหยียน ขอเถ้าแก่ของข้ากลับมาได้ไหม?

ฮวา: อาจารย์เหยียน ฆ่าเซี่ยเหลียนหวนให้ตายเลยได้ไหม?

หลิง: ข้าอยู่ต่อ

เฮย: เหยียนจื่อ ไม่มีนายข้าจะอยู่ได้ยังไง~

ผี: ข้าฟันพวกเจ้าให้ตาย!

เหยียน: ฉันต้องการความตื่นเต้น แต่นี่ไม่นับเป็นความตื่นเต้นแน่นอน

พ่าง: พี่เหยียน ช่วยพาไปด้วย ข้าก็เป็นทายาทของนักล่าสุสานนะ~