ย้อนกลับไปเมื่อห้านาทีก่อน โซว์โม่เพิ่งเดินออกจากที่หลบภัย แล้วพบว่าตัวเองอยู่กลางลานเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง รอบด้านมีรั้วล้อมไว้ และมีทางเข้าออกเพียงทางเดียว บริเวณรอบ ๆ ยังมีสิ่งของจิปาถะวางระเกะระกะอยู่ไม่น้อย
เขาไม่รีบร้อนทำอะไร แต่ตรวจดูตัวเองก่อนว่ามีผลึกสีเขียวงอกขึ้นมาเหมือนครั้งก่อนหรือไม่ เพราะสาเหตุที่ถอนตัวไม่สำเร็จในครั้งที่แล้วก็คือถูกอีเทอร์กัดกร่อนหนักเกินไป หลังจากตรวจดูจนทั่วก็ไม่พบร่องรอยของผลึกสีเขียวบนร่างกาย ดูท่าโซว์โม่คงยังออกไปข้างนอกได้อีกสักพัก
โซว์โม่เริ่มค้นกองข้าวของระเกะระกะข้าง ๆ ในนั้นมีแต่ของประหลาดสารพัด ทั้งกล่องกระดาษ กล่องโฟม และชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์เก่า ๆ ระบบประเมินว่าทั้งหมดเป็นของระดับสีขาว มูลค่าต่ำ โซว์โม่ไม่ยอมแพ้ จึงค้นกองข้าวของนั้นอย่างละเอียดอีกครั้ง ในที่สุดก็พบจุดสีเขียวท่ามกลางสีขาวที่เกลื่อนกลาด
【นาฬิกาปลุกแบบไขลาน】
【ระดับ: สีเขียว】
【คำอธิบาย: นาฬิกาปลุกเรือนเล็กที่ยังใช้งานได้ โครงสร้างอันประณีตทำให้ไม่ต้องใช้แบตเตอรี่ เพียงหมุนลานก็เดินได้】
“ดีเลย อย่างน้อยฉันก็ไม่ต้องกลัวว่าจะนอนตื่นสายแล้ว”
โซว์โม่พูดเยาะเย้ยตัวเองเล็กน้อย ก่อนยัดมันลงในกระเป๋าระบบ กระเป๋าเริ่มต้นที่ระบบให้มามีทั้งหมด 20 ช่อง สามารถเก็บสิ่งของไว้ในพื้นที่ระบบได้ แต่หากถอนตัวไม่สำเร็จ ของที่เก็บไว้ก็จะหายไปด้วย นาฬิกาปลุกเรือนนี้กินพื้นที่หนึ่งช่อง ทว่าเมื่อลองคิดดูแล้ว เขาก็หยิบมันออกมาวางไว้ข้าง ๆ แถวนี้ยังพอปลอดภัย วางไว้นอกกระเป๋าก่อนก็ได้ เผื่อภายหลังเจอของดีกว่านี้แล้วพื้นที่ในตู้เซฟไม่พอจะทำยังไง?
โซว์โม่ค้นข้าวของทั้งหมดจนทั่ว เมื่อแน่ใจว่าไม่มีอะไรมีค่าอีกแล้ว เขาก็หยิบก้อนหินก้อนหนึ่งยัดลงตู้เซฟ แล้วเดินออกจากลานไป
ด้านนอกยังคงเหมือนภาพที่เห็นก่อนหน้านี้ทุกอย่าง ทั้งทรุดโทรมและเงียบสงัด ราวกับไม่มีใครมาเยือนที่นี่เป็นเวลานานแล้ว
“ฉันทะลุมิติมาอยู่โลกไหนกันเนี่ย? อย่าบอกนะว่าเป็นโลกหลังวันสิ้นโลก ที่มนุษย์ทั้งโลกตายหมดแล้ว?”
โซว์โม่มองไปรอบ ๆ แต่ก็ไม่พบร่องรอยการใช้ชีวิตของมนุษย์เลย ไม่มีทางเลือก เขาจึงได้แต่เดินค้นหาสิ่งของตามถนนต่อไป ขณะที่กำลังจะเริ่มภารกิจเก็บขยะครั้งใหญ่ เสียงโลหะเสียดสีกันแสบหูก็ดังขึ้นจากซากปรักหักพังข้าง ๆ
“แคร่ก~ แคร่ก~”
โซว์โม่หันไปตามเสียง เห็นสัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายมนุษย์สีเขียวสลับดำตัวหนึ่งเดินออกมาจากซากปรักหักพัง แขนข้างหนึ่งของมันถูกผลึกสีเขียวปกคลุมจนกลายเป็นคมดาบ เสียงเมื่อครู่เกิดจากคมดาบเสียดสีกับซากอาคาร สัตว์ประหลาดตัวนี้ไม่มีศีรษะ มีเพียงลูกกลมสีดำที่พราวด้วยสีสันต่าง ๆ อยู่แทน
นี่มัน...? โซว์โม่จ้องสัตว์ประหลาดตัวนั้น ราวกับนึกออกว่ามันคืออะไร ในเวลาเดียวกัน สัตว์ประหลาดก็เห็นเขาเช่นกัน มันพุ่งเข้าใส่เหยื่อทันที ระยะห่างกว่าสิบเมตรถูกย่นเข้ามาในพริบตา ก่อนโซว์โม่จะทันตั้งสติ เขาก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดจากคมดาบที่เฉือนลำคอแล้ว
【ถอนตัวไม่สำเร็จ】
【สาเหตุความล้มเหลว: ถูกอีเธอเรียลสังหาร】
【สิ่งของมูลค่าสูงที่นำออกมา: ไม่มี】
【กลับสู่ค่ายพักแรมเก่าโทรมแล้ว】
เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในห้านาทีนี้ก็เป็นเช่นนี้เอง จนถึงตอนนี้โซว์โม่ถึงได้รู้ว่าตัวเองทะลุมิติมาอยู่ในโลกแบบไหน ที่นี่คือโลกของเซนเลสโซนซีโร่ แถมยังอยู่ในโฮโลว์ด้วย แบบนี้ก็อธิบายได้แล้วว่าทำไมเขาถึงถูกอีเทอร์กัดกร่อน และทำไมสภาพแวดล้อมโดยรอบถึงทรุดโทรมขนาดนี้ เอาเถอะ ข่าวดีก็คือโลกนี้ยังมีอารยธรรมมนุษย์อยู่ ถ้ามีโอกาสออกไปได้ เขาก็ยังกลับไปใช้ชีวิตตามปกติได้ ส่วนข่าวร้ายคือไม่รู้ว่าเมื่อไหร่โฮโลว์จะทำลายโลกจนพินาศ
หลังจากนั้นโซว์โม่ก็ลองออกไปอีกครั้ง อยากดูว่าอีเธอเรียลตัวนั้นยังอยู่หรือเปล่า ผลก็เป็นไปตามคาด เขาตายกลับมาอีกครั้ง แม้ทุกครั้งที่ตายจะฟื้นคืนชีพได้ แต่ความเจ็บปวดตอนตายไม่ได้หายไป การตายติดกันสองครั้งในเวลาไม่นานทำให้โซว์โม่หมดเรี่ยวแรงใจ ทว่าเขาคงไม่อาจติดอยู่ในที่หลบภัยเก่าโทรมแห่งนี้ไปตลอดชีวิตได้ เขาจึงกัดฟันรวบรวมสติ แล้วเก็บข้าวของที่พอใช้ได้ทั้งหมดในลาน รวมถึงนาฬิกาปลุกระดับสีเขียวเรือนก่อนด้วย
【ถอนตัวสำเร็จ】
【สิ่งของมูลค่าสูงที่นำออกมา: ไม่มี】
【นำสิ่งของระดับสีขาวออกมา ×27 สิ่งของระดับสีเขียวออกมา ×1】
【ถอนตัวสำเร็จเป็นครั้งแรก สำเร็จตามเป้าหมายระยะทาง รับโอกาสสุ่มรางวัล 1 ครั้ง】
การลงมือครั้งนี้นำข่าวดีมาให้ไม่น้อย อย่างแรกคือการทดลองกฎการนำสิ่งของออกมาในโหมดค้น-ล่า-ถอนตัว แม้ตอนนี้กระเป๋าระบบจะมีเพียง 20 ช่อง แต่นั่นเป็นแค่ข้อจำกัดของสิ่งของที่เก็บไว้ในพื้นที่ระบบเท่านั้น ความจริงแล้วยังพกของด้วยวิธีอื่นได้ เช่น ใส่ไว้ในภาชนะหรือถือไว้ในมือ
อีกเรื่องคือการถอนตัวสำเร็จครั้งแรกกลับทำให้ได้รับโอกาสสุ่มรางวัลหนึ่งครั้ง ถ้ารู้แต่แรกเขาคงกลับมาก่อน จะได้ไม่ต้องตายเปล่าตั้งสองครั้ง
ไม่รู้ว่าคราวนี้จะสุ่มได้ของดีอะไรนะ? โซว์โม่ถูมือไปมา ยังไม่ทันตรวจนับสิ่งของก็อดใจรอไม่ไหว เริ่มสุ่มรางวัลเสียแล้ว ไพ่ใบหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
【โอเวอร์คล็อกสมอง】
【ความสามารถ】
【ผลลัพธ์: สามารถเพิ่มขีดความสามารถในการคำนวณของสมองคุณได้สูงสุดถึงระดับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ควอนตัม】
“โอ้โห ได้ของระดับทอง!”
โซว์โม่ดีใจสุดขีด เขาคว้าไพ่ใบนั้นมาบดขยี้ ก่อนหลอมรวมมันในพริบตา
“สมองสุดยอดของฉัน บอกทีว่าต่อจากนี้ต้องทำยังไง!”
ชั่วพริบตา สมองของโซว์โม่ราวกับบรรลุฉับพลัน ข้อมูลนับไม่ถ้วนหลั่งไหลอยู่ในหัว ในเสี้ยววินาทีนั้น เขาราวกับได้เห็นช่วงเวลาที่จักรวาลถือกำเนิดขึ้น
วินาทีถัดมา
【ถอนตัวไม่สำเร็จ】
【สาเหตุความล้มเหลว: สมองเดือดพล่าน】
โซว์โม่กลับมาปรากฏตัวบนเตียงสนามอีกครั้ง อดไม่ได้ที่จะขย้อนออกมา เมื่อครู่เขารู้สึกราวกับตัวเองกลายเป็นผู้รอบรู้ไร้เทียมทาน ทุกสิ่งรอบตัวถูกนำมาคำนวณได้หมด แถมยังคาดการณ์อนาคตได้ชั่วครู่ด้วย แต่เห็นได้ชัดว่าร่างกายของเขาไม่อาจรองรับสภาพเช่นนั้นได้ ความร้อนจากการคำนวณแผดเผาสมองของเขาจนกลายเป็นสมองหม้อไฟในพริบตา
แต่ใช่ว่าจะไม่ได้อะไรเลย แม้จะเป็นเพียงชั่วครู่ เขาก็คิดหาวิธีจัดการ “เจ้าตัวเฝ้าประตู” ได้แล้ว
คิดได้ก็ลงมือทันที เขากินเสบียงแห้งไปเล็กน้อยเพื่อเติมพลังงาน แล้วนำสิ่งของระดับสีขาวที่เก็บมาได้วางบนโต๊ะทำงาน มีทั้งไม้ท่อนหนึ่งที่ยาวกำลังพอดี สายรัดพลาสติก และเศษโลหะที่ไม่รู้ว่าหล่นมาจากไหน เมื่อนำมาประกอบกันอย่างง่าย ๆ ก็กลายเป็นอาวุธที่มีความสำคัญยิ่งในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ นั่นก็คือหอกยาว
เมื่อมีหอกยาวอยู่ในมือ โซว์โม่ก็เดินออกจากลาน เขาไม่ได้พุ่งออกไปทันที แต่ย่อตัวลงข้างรั้วตรงทางเข้าออก แล้วมองถนนด้านนอกผ่านช่องว่าง อีเธอเรียลตัวนั้นยังอยู่ ห่างจากทางเข้าลานราวสิบสองหรือสิบสามเมตร มันเดินวนไปมาอยู่ข้างกองซากปรักหักพัง แขนที่เป็นคมดาบขูดพื้นเป็นครั้งคราว ส่งเสียงโลหะแสบหู
“ต่อจากนี้ฝากด้วยนะ นาฬิกาปลุกน้อย”
โซว์โม่หยิบนาฬิกาปลุกแบบไขลานออกมา หมุนลานสองสามครั้ง แล้วโยนมันเข้าไปในพุ่มไม้ทางซ้าย ไม่นานเสียงปลุกก็ดังสนั่นขึ้นกลางถนนอันเงียบสงัด อีเธอเรียลหันขวับแล้วพุ่งไปทางต้นเสียงสองสามก้าว แต่ก็หยุดลงอย่างรวดเร็ว เจ้านี่อาจไม่ฉลาดนัก แต่ก็ไม่ได้โง่ถึงขั้นวิ่งไล่ตามนาฬิกาปลุก
แต่เป้าหมายของโซว์โม่สำเร็จแล้ว เขาอาศัยจังหวะนี้ลอบย่องไปยังซากปรักหักพังทางขวา ตรงนั้นก่อขึ้นจากเศษเหล็กเส้นกับคอนกรีตที่พังถล่มลงมา ดูเหมือนพร้อมจะถล่มลงมาได้ทุกเมื่อ แต่กลับยังคงทรงตัวอย่างน่าประหลาด
เมื่ออีเธอเรียลรู้ตัว โซว์โม่ก็ยืนรอมันอยู่หน้าซากปรักหักพังแล้ว
“แน่จริงก็เข้ามาสิ!”
โซว์โม่ใช้วิชาต้าหวงฉิวเทียนจื้อใส่อีเธอเรียล ได้ผลชะงัดนัก อีเธอเรียลถูกยั่วโมโห จึงพุ่งมาหาโซว์โม่อย่างโซเซ พลางกวัดแกว่งคมดาบในมือฟันข้าวของระเกะระกะที่ผ่านจนกระจุยกระจาย
เมื่อเห็นดังนั้น โซว์โม่ไม่ตื่นตระหนก เขาทิ้งตัวลงคลานด้วยท่าทางน่าเกลียดสุด ๆ แล้วมุดเข้าไปในช่องใต้ซากอาคารด้านหลัง อีเธอเรียลไม่ชะลอฝีเท้าแม้แต่น้อย พุ่งชนเข้าไปในช่องนั้นตรง ๆ แรงกระแทกมหาศาลทำให้ซากปรักหักพังที่ใกล้ถล่มอยู่แล้วพังลงมาบางส่วน กดทับลำตัวท่อนบนของอีเธอเรียลไว้พอดี เหลือเพียงแกนกลางกับไหล่ครึ่งหนึ่งโผล่ออกมา
“แผนสำเร็จ”
เมื่อเห็นภาพนั้น โซว์โม่ก็เผยรอยยิ้มสดใสที่แฝงความเจ้าเล่ห์ออกมา คิดไม่ถึงใช่ไหม? นี่แหละคือเส้นทางหนีของเขา
ที่แท้ด้านหลังช่องนั้นเป็นพื้นที่โล่ง และแรงชนของอีเธอเรียลก็ทำให้ซากปรักหักพังที่ไม่มั่นคงถล่มลงมา ทับมันจนขยับไม่ได้ ทุกอย่างล้วนเป็นแผนที่โซว์โม่คำนวณไว้แล้ว
“เคี๊ยก ๆ ๆ ในที่สุดแกก็ตกมาอยู่ในมือฉันแล้วสินะ”
โซว์โม่แสยะยิ้ม พลางใช้หอกยาวในมือหยอกล้อแกนกลางของอีเธอเรียลที่ติดแหง็กอยู่ มันทำได้เพียงส่งเสียงคำรามอย่างคับแค้นใจ ราวกับกำลังพูดว่า “อ๊บ อย่าเอาแกนกลางของฉันไปเขี่ยเล่นนะ!”
ท้ายที่สุดโซว์โม่ก็ยกหอกยาวขึ้น เล็งไปที่แกนกลางแล้วแทงลงไปเต็มแรง เขาแทงอยู่หลายครั้งกว่าจะทำลายแกนกลางได้ เมื่อสูญเสียแกนกลาง อีเธอเรียลก็สลายกลายเป็นจุดแสงสีม่วง ทิ้งไว้เพียงเศษชิ้นส่วนสีเขียวกับผลึกก้อนหนึ่งบนพื้น
【ผลึกอีเทอร์】
【ระดับ: สีเขียว】
【คำอธิบาย: เศษชิ้นส่วนที่หลงเหลือหลังอีเธอเรียลระดับต่ำตาย เมื่อนำไปทำให้บริสุทธิ์แล้วสามารถใช้เป็นพลังงานได้】
【เศษดาบ】
【ระดับ: สีเขียว】
【คำอธิบาย: เศษคมดาบที่หลงเหลือหลังทีร์ฟิงตาย เนื้อวัสดุแข็งแกร่ง สามารถใช้เป็นวัสดุในการผลิตอาวุธได้】
ดีเลย ๆ คิดไม่ถึงว่าจะได้ของแถมด้วย โซว์โม่เคยเห็นผลึกอีเทอร์นี้ในหน้าสร้างค่ายของระบบมาก่อน ใช้ผลึกระดับสีเขียว 5 ก้อนกับวัสดุบางอย่างก็สร้างเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังอีเทอร์ได้ เท่านี้ก็จะก้าวเข้าสู่ยุคไฟฟ้าแล้ว เครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้านหลังนี้วางทิ้งไว้เฉย ๆ ก็เปล่าประโยชน์ สู้ยกให้ฉันใช้ดีกว่า
แม้จะยังรวบรวมผลึกอีเทอร์ได้ไม่พอ แต่ตอนนี้โซว์โม่ก็เริ่มวางแผนแล้วว่าจะปรับปรุงชีวิตความเป็นอยู่ให้ดีขึ้นอย่างไร
“งั้นขั้นต่อไป กวาดทรัพยากรทั้งหมดในละแวกนี้ให้เกลี้ยง!”
โซว์โม่ชูหอกยาว เล็งไปยังอาคารที่ยังหลงเหลืออยู่บนถนนแถบนี้ ราชาขยะผู้ยิ่งใหญ่จะเริ่มต้นการเดินทางครั้งยิ่งใหญ่จากที่นี่