เกิดเรื่องขึ้นเมื่อข้ามฟากเที่ยวที่สาม
เรือเพิ่งบรรทุกกระสอบเสบียงและโครงรถลากเสร็จ พอแล่นมาถึงกลางแม่น้ำ จู่ๆ เรือก็จมวูบลง ก้นเรือดัง "ครืด" ตามด้วยน้ำพุ่งขึ้นมาจากรอยแยกที่พื้นเรือ
ชายถ่อเรือหน้าถอดสี: "รั่วแล้ว! มีอะไรบางอย่างกระแทกเรือจนรั่ว!"
บนเรือมีจ้าวชุ่ยผิง เสิ่นต้าหนิว และหวังกุ้ยฮวา กับเสบียงอีกสี่กระสอบและโครงรถลากที่ถอดไว้หนึ่งชุด
น้ำพุ่งแรง ท้ายเรือจมมิดถึงข้อเท้าแล้ว
ผู้คนบนฝั่งแตกตื่นกันหมด
"กระโดด! กระโดดมาทางนี้!" หลิวชิงเหอยืนตะโกนแหกปากอยู่ฝั่งตรงข้าม
เสิ่นต้าหนิวขาไม่ดี ยืนไม่อยู่เลย จ้าวชุ่ยผิงกรีดร้องจับขอบเรือไว้แน่น หวังกุ้ยฮวาหมอบที่หัวเรือกอดไหดินเผาเก่าๆ ของนางไว้ หดตัวเป็นก้อน
เสิ่นลู่ซียืนอยู่ฝั่งนี้ หน้าซีดเผือด
"ท่านลุงใหญ่! เชือก!"
หลิวชิงซานตอบสนองเร็ว โยนเชือกปอที่พกติดตัวมาทันที
เสิ่นลู่ซีรับเชือกปลายหนึ่งไว้ อีกปลายสะบัดให้หลี่ถางหนิว: "ถางหนิว เจ้าว่ายน้ำเป็นอย่างไร"
"ใช้ได้ ไม่มีปัญหา!"
"ผูกเชือกที่เอว ว่ายไปลากคนกลับมาก่อน ลากท่านอาก่อน ขาเขาไม่ดี"
หลี่ถางหนิวไม่พูดพร่ำทำเพลง เอาเชือกพันเอวสองรอบผูกเงื่อนตาย แล้วพุ่งตัวลงแม่น้ำ
เขาว่ายน้ำเก่งจริงๆ ไม่กี่ทีก็ว่ายไปถึงเรือที่กำลังจม
เรือเอียงไปมากแล้ว กระสอบเสบียงไหลลงน้ำ โครงรถลากจมน้ำไปครึ่งหนึ่ง