ยิ่งหนีภัยอดอยากยิ่งรวย กุมมิติพาทั้งบ้านรุ่ง

ตอนที่ 36 ราคาข้าวพุ่ง เจ็ดอีแปะแล้ว!

8 นาที· 1.9K คำ

งานจำนวนหนึ่งพันห่อ หนักกว่างวดแรกห้าร้อยห่อมากนัก

มิใช่หนักตรงงานมือการบรรจุแต่อย่างใด หลังจากที่บรรดาป้าผ่านการฝึกฝนคราก่อนมาแล้ว ความเร็วในการห่อก็พัฒนาขึ้นจนแม้แต่หลับตาก็ยังห่อเส้นหมี่และเครื่องปรุงได้เรียบร้อยงดงาม

ความยากอยู่ที่การเตรียมวัตถุดิบ

หัวไชเท้าดองหั่นเต๋ากับถั่วฝักยาวดองเปรี้ยวนั้นใช้มากกว่าเดิมถึงเท่าตัว ของดองที่หลิวเฉียวเหนียงเตรียมไว้ก่อนหน้าหลายไหแทบจะไม่พอใช้เลย

เสิ่นลู่ซีให้หลิวเฉียวเหนียงไปหาพี่สะใภ้หลิวที่ทิศตะวันออกของหมู่บ้าน ซื้อถั่วฝักยาวสดมาสี่สิบชั่ง ราคาชั่งละสองอีแปะ พี่สะใภ้หลิวดีใจจนตบต้นขาฉาด อยากจะขุดซุ้มถั่วหลังบ้านมาส่งให้ทั้งรากด้วยซ้ำ

ส่วนหัวไชเท้ายังพอใช้อยู่ ใช้ที่ปลูกในแปลงของตนรวมกับผลผลิตในมิติ นำมาหั่นเต๋าดองก็ฝืนพอใช้จนกว่างานงวดนี้จะเสร็จ

พริกป่น ผงพริกหอม งาบด ของใช้พวกนี้ก็เปลืองมากเช่นกัน เสิ่นลู่ซีให้หลิวชิงเหอไปที่ร้านขายของเบ็ดเตล็ดในเมืองหลิวเหอ ซื้อฮวาเจียวและพริกมาอย่างละห้าชั่ง

ราคาที่เมืองหลิวเหอนั้นถูกกว่าที่เมืองชิงชวนอยู่บ้าง ฮวาเจียวห้าชั่งหมดเงินไปเพียงหกสิบอีแปะ พริกก็ถูกไปอีกหลายอีแปะ

หลิวชิงเหอขากลับแวะซื้อของติดไม้ติดมือแถมยังนำข่าวคราวมาบอกด้วย

"หลานสาว ที่เมืองหลิวเหอ ร้านข้าวสารขึ้นราคาแล้ว"

เสิ่นลู่ซีกำลังชั่งตวงอยู่ที่ลานบ้าน ได้ยินดังนั้นมือที่ทำงานอยู่ก็พลันหยุดชะงัก

"ขึ้นไปเท่าใด"

"เดิมชั่งละหกอีแปะ ตอนนี้ขึ้นเป็นเจ็ดอีแปะครึ่งแล้ว เถ้าแก่ร้านว่าช่วงนี้คนมาซื้อข้าวมากขึ้นมาก หลายคนซื้อทีละหลายสิบชั่ง ของในมือเขาก็เริ่มตึงมือแล้ว"

เจ็ดอีแปะครึ่ง

สูงกว่าตอนที่เสิ่นลู่ซีซื้อก่อนหน้านี้เกือบสองส่วน

นี่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น

"ท่านน้า รอบหน้าไปเมืองหลิวเหอ หากพอมีเงินเหลือ ก็ฝากซื้อข้าวสารหยาบมาให้ข้าด้วยเถิด ซื้อมาเท่าที่ซื้อได้ อย่าเห็นแก่ความหนักเลย"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป