ข้าวโพดในมิติสุกเต็มที่แล้ว
ตอนที่เสิ่นลู่ซีเข้าไป ใบหุ้มฝักของข้าวโพดทั้งแปลงแห้งกรอบหมดทุกใบ ฝักโตๆ ห้อยหัวหนักอึ้ง แกะเปลือกนอกออก เมล็ดข้าวโพดด้านในสีเหลืองอร่าม เต่งอิ่มทุกเมล็ด ใช้เล็บจิกดู แข็งจนจิกไม่เข้า
รอบนี้ตั้งแต่เพาะจนสุก กินเวลาอยู่ในมิติเดือนเศษ ถ้าอยู่ข้างนอกก็คงไม่ต่ำกว่าสามเดือน
เสิ่นลู่ซีนั่งยองอยู่ตรงหัวแปลง หักทีละฝัก ขนไปกองไว้ที่ลานว่างหน้าถ้ำสลักผา
ฝักข้าวโพดห้าสิบกว่าชั่ง ถ้าแกะเมล็ดตากแห้งจะได้เมล็ดข้าวโพดสามสิบกว่าชั่ง
เอาไปโม่เป็นแป้งก็ทำขนมปังได้ จะต้มโจ๊กก็ได้ หรือผสมกับข้าวสารหยาบหุงรวมกันก็อิ่มท้อง
นางปูฝักข้าวโพดเรียงไว้จนหมด แล้วกลับไปยังแปลงวิญญาณ พรวนดินที่ว่างอยู่พลิกขึ้นใหม่ ยกร่องขึ้นอีกครั้ง แล้วเพาะมันแดงลงไป
มันแดงต่างหากที่เป็นกำลังหลักสะสมเสบียง
ในมิติเก็บเกี่ยวไปรอบหนึ่งแล้ว มันแดงล็อตนั้นหั่นเป็นชิ้นตากแห้งไปกว่าครึ่ง อีกส่วนหนึ่งบดเป็นแป้งทำวุ้นเส้น
มันแดงตากแห้งในถ้ำสลักผามีอยู่สองร้อยกว่าชั่ง เมื่อรวมกับที่เพาะต่อเนื่องด้านหลัง เมื่อครบทุกสี่ห้าสิบวันก็เก็บเกี่ยวได้อีกรอบ ก่อนเข้าฤดูหนาวอย่างน้อยยังเก็บเกี่ยวได้อีกสองรอบ
เพาะมันแดงเสร็จแล้ว เสิ่นลู่ซีเดินไปดูด้านหน้าแปลงสายน้ำผึ้ง
ดอกตูมรอบที่แล้วเพิ่งเก็บไปได้ไม่นาน ดอกตูมใหม่ก็ผุดขึ้นมาแล้ว ตูมเล็กสีเขียวอ่อนขึ้นเรียงรายแน่นขนัดอยู่ตรงปลายยอด อีกสักสิบวันก็เก็บได้
สายน้ำผึ้งเป็นของดี ตากแห้งเอาไปขายร้านยา ผู้ดูแลร้านยาจี้หมินรับซื้อสม่ำเสมอ หนึ่งตำลึงสิบห้าอีแปะ ถึงแม้ปริมาณจะไม่มาก แต่สะสมน้อยไปหามากก็เป็นรายได้ไม่น้อยทีเดียว
ฝั่งข้างๆ ตรงไฉหูไม่ได้เรื่องแล้ว ใบขึ้นเขียวอยู่ชั้นหนึ่ง แต่พอแหวะดินดูตรงราก ก็ยังเท่าไม้ตะเกียบอยู่ เอามาทำยาไม่ได้
