ภายในห้องส่วนตัว หลู่จิ้งหมิงมองแม่นางซูอย่างมีความนัย มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “มิฉะนั้น แม่นางซูคิดว่าหลู่ผู้นี้จะยอมทำการค้าขาดทุนเช่นนี้กับท่านด้วยเหตุใด แล้วจะนำ ‘สมบัติล้ำค่าประจำตระกูล’ เช่นนี้ออกมาได้อย่างไร?”
รูม่านตาของแม่นางซูหดวูบ
จริงด้วย! คนที่หยิบยื่น “ม้าหยกล้ำแสงดารา” ออกมาได้อย่างง่ายดาย จะไร้รากฐานและช่องทางอันลึกล้ำกว่านี้ได้อย่างไร?
เสบียง... หรือเบื้องหลังเขาจะมีเส้นทางลำเลียงเสบียงที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้?
การคาดเดานี้ทำให้หัวใจนางเต้นถี่ขึ้น
หากเป็นเช่นนั้นจริง คุณค่าของบุรุษตรงหน้าผู้นี้ย่อมเหนือกว่าม้าหยกหนึ่งตัวมากนัก!
แหล่งเสบียงที่มั่นคงย่อมดึงดูดใจเฉินชางในยามนี้ ตลอดจนพื้นที่ฝูเฟิงตอนใต้ทั้งมวล ยิ่งกว่ากองทัพแสนนายเสียอีก!
“คุณชายหลู่ซ่อนความสามารถไว้ลึกล้ำ ซูจิ่นนับถือ” นี่เป็นครั้งแรกที่แม่นางซูเปิดเผยชื่อในวัยเยาว์ของตนแก่บุรุษผู้หนึ่ง
“หากคุณชายจัดหาเสบียงได้จริง ทั้งยังช่วยบรรเทาวิกฤตเร่งด่วนของเฉินชาง ท่านย่อมเป็นผู้มีพระคุณของชาวเฉินชางทั้งเมือง แม่ทัพพั่ง ตลอดจนจงซือหลี่! ซูจิ่นขอเป็นตัวแทนชาวเมืองทุกคน กล่าวขอบคุณคุณชายล่วงหน้า!”
กล่าวจบ นางก็ลุกขึ้นจริง ๆ แล้วค้อมกายคำนับหลู่จิ้งหมิงอย่างอ่อนช้อย ท่าทีแตกต่างจากก่อนหน้าโดยสิ้นเชิง
“แม่นางซูอย่าได้มากพิธี” หลู่จิ้งหมิงยกมือประคองอย่างขอไปที “แต่เรื่องแหล่งเสบียง ขอแม่นางซูช่วยปิดเป็นความลับ หลู่ผู้นี้ไม่ปรารถนาจะโอ้อวดจนเกินไป แล้วนำความยุ่งยากที่ไม่จำเป็นมาให้ตน”
“ย่อมเป็นเช่นนั้น!” แม่นางซูตอบรับโดยไม่ลังเล
นางเข้าใจดีว่าผู้ครอบครองหยกย่อมเป็นภัย การที่หลู่จิ้งหมิงมีข้อกังวลเช่นนี้เป็นเรื่องปกติยิ่ง บัดนี้นางเริ่มวางแผนการใหม่อยู่ในใจแล้ว