ฉันเป็นย่าทวดตระกูลจาง ใครไม่ยอมก็จัดให้

เรื่องความรัก:

จางรุ่ยหาน: คนนี้หน้าตาดี!!! หน้าก็หล่อ หุ่นก็ดี สมองก็ฉลาด พันธุกรรมชั้นยอด เยี่ยม เยี่ยม

จางไห่เสีย: เธอหมายตาร่างกายฉันเหรอ?

จางรุ่ยหาน: ไม่ ๆ ๆ! ฉันหมายตาเมล็ดพันธุ์ของนายต่างหาก! ฉันไม่คิดจะมีความรัก แค่อยากได้ทายาทที่สมบูรณ์แบบสักคน ดูนายแล้วก็เข้าท่าดี!

จางไห่เสีย: เมล็ดพันธุ์ของฉันน่ะเหรอ! ฉันเด็ดผลไม้ทิ้งไปแล้ว! มีปัญหาไหม?! ก็ไม่มีนี่! ไม่สมเหตุสมผลเหรอ?! ก็สมเหตุสมผลนี่!

ลูก: ท่านพ่อ ท่านแม่ของข้าอยู่ไหน!

จางไห่เสีย (กัดฟันกรอด): ผู้หญิงที่หลอกเอาทั้งตัวทั้งใจ ทิ้งสามีกับลูกไว้ข้างหลัง รักแล้วทิ้ง กอบโกยจนเกลี้ยง แล้วก็หักหลังกันคนนั้น...

เรื่องการงาน:

สวรรค์กล่าวกับนางอย่างเหนื่อยล้า: “ในโลกสามพันใบ ข้าก็เป็นเพียงจิตสำนึกส่วนหนึ่งเท่านั้น โลกแห่งการขุดสุสานนี้กำลังพังทลาย ข้าไม่มีพลังพอจะวนซ้ำอีกแล้ว ส่วนเจ้า คือผู้สืบทอดที่ข้าเลือกไว้ จงจำไว้ให้ดี โลกดับ เจ้าก็ดับ โลกอยู่ เจ้าก็อยู่ เจ้าอยากเป็นผู้ดูแลตระกูลจาง นี่คือโอกาสเดียวของเจ้า”

จางรุ่ยหานหัวเราะเบา ๆ: “ในเมื่อเจ้าพูดถึงขนาดนี้แล้ว ตระกูลจางเล็ก ๆ จะตอบสนองความต้องการของข้าได้อย่างไรกัน?”

เรื่องของตัวเอง:

จางฉี่ซาน: เธอ...

จางรุ่ยหาน: ไม่ฟัง ๆ พูดไปก็เหมือนเต่าท่องมนต์

เก้าสกุล: เธอ...

จางรุ่ยหาน: เก้าสกุลตายกันหมดแล้ว ยังจะถึงตาพวกแกมากระโดดโลดเต้นต่อหน้าฉันอีกหรือไง???

ตระกูลวัง: เธอ...

จางรุ่ยหาน: โผล่มาจากซอกหลืบไหนกัน ถึงกล้ามาขัดขวางแผนการใหญ่ของฉัน นังตัวดี?!

พอเห็นอู๋เสีย: โอ้โห ผักกาดขาวต้นน้อยน่ากินจัง...

จางไห่เสีย: จางรุ่ยหาน!!! ฉันยังไม่ตายนะโว้ย!

จางรุ่ยหาน: ฉันน่ะทั้งเก่ง ทั้งสวย ทั้งมีเล่ห์เหลี่ยม ทั้งเจ้าแผนการ...

ไม่ยอมก็อดทนเอา!