เช้าวันรุ่งขึ้น ที่สถานีตำรวจ
เจียงต้าฝู่เจรจากับตำรวจ ขอให้ปล่อยตัวเขา
“หลักฐานที่ใช้ตัดสินว่าผมมีความผิดอยู่ไหน? ไม่มีหลักฐานก็ต้องปล่อยตัว! อย่าคิดว่าผมรังแกง่ายนะ!”
“ทางผมมีพยานยืนยันว่าผมไม่ได้ทอดทิ้งหรือซื้อขายลูกสาว แล้วทางคุณมีไหม?”
สิ่งที่เขาพูดมีเหตุผลอยู่จริง หากยังไม่มีหลักฐาน ก็ทำอะไรเขาไม่ได้ แต่ตำรวจกลับกล่าวว่า
“หลักฐานความผิดของพวกคุณจะให้สถานีตำรวจในท้องที่ของพวกคุณสืบสวน ทางเราปล่อยตัวคุณไม่ได้
จนกว่าจะดำเนินการส่งมอบตัวเสร็จ และก่อนที่คุณจะถูกส่งกลับไปยังสถานีตำรวจในท้องที่ ตอนนี้คุณก็ต้องอยู่ที่นี่ไปก่อน”
ได้ยินตำรวจพูดแบบนั้น เจียงต้าฝู่ก็ลุกพรวดขึ้นด้วยความโมโห ทว่า ก่อนที่เขาจะทันได้ระเบิดอารมณ์ ตำรวจคนหนึ่งก็ก้าวเข้ามาข้างหน้า สวมอุปกรณ์ครบมือและจ้องเขาเขม็ง
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมีคนมากกว่า เจียงต้าฝู่จึงได้แต่กำหมัดแน่น ก่อนจะลดมือลง
ให้ตายสิ ต่อให้ภายหลังเขาถูกปล่อยตัวเพราะไม่มีความผิด ก็ยังต้องกลับไปที่นั่นรอบหนึ่ง กว่าจะกลับมาที่นี่ได้อีกก็ไม่รู้จะเสียเวลาไปเท่าไร
ขณะที่เจียงต้าฝู่กำลังร้อนใจและหาทางออกไม่เจอ จู่ ๆ ก็มีตำรวจเดินเข้ามารายงานจากด้านนอก
“ญาติของเจียงต้าฝู่มาขอพบ บอกว่ามีเรื่องจะคุยกับเขาครับ”
เมื่อได้ยินแบบนั้น เจียงต้าฝู่ก็ชะงักไปทันที
ญาติหรือ? เขาจะมีญาติอยู่แถวนี้ได้ยังไง?!
หรือว่าจะเป็นเสิ่นเจียว? แต่ถ้าเป็นเสิ่นเจียวก็บอกไปตรง ๆ ว่าเป็นลูกสาวไม่ดีกว่าหรือ?
อีกอย่าง เสิ่นเจียวเป็นคนให้ผู้ชายคนนั้นจับเขาส่งมาที่สถานีตำรวจ แล้วจะใจดีมาหาเขาได้ยังไง?