มีดตัดซีลของช่างอาวุธเพิ่งจะแตะลงบนแถบซีล เฉียนซื่อฉง ก็ยกมือขึ้น
"รายงาน ขอประทานอภัยก่อน ยังมีจุดบกพร่องในเส้นทางอีกสองจุด"
อาจารย์หานเหลือบดูนาฬิกาบนผนัง
"เธอมีเวลาสิบนาที"
"พอแล้ว"
ช่างภาพฝ่ายประชาสัมพันธ์แบกอุปกรณ์กันสั่นเดินเข้ามา ดูเส้นทางที่เฉียนซื่อฉง เขียนไว้บนกระดาษแล้วก็ขมวดคิ้วทันที
"นายจะถ่ายรวบเป็นช็อตเดียวจริง ๆ งั้นเหรอ?"
"ใช่"
"ตั้งแต่แกะซีลจนถึงตำแหน่งยิงจำลอง อย่างน้อยสองนาทีกว่า ๆ ระหว่างทางพลาดโฟกัส กล้องถูกบัง หรือทำพลาด ฉากก่อนหน้านั้นทั้งหมดก็จบกัน"
เฉียนซื่อฉง นั่งยอง ๆ ลงกับพื้น แล้วแผ่ผังเส้นทางให้เรียบอีกครั้ง
"ถ้าตัดให้ละเอียดเกินไป ผู้ชมจะรู้สึกเหมือนกำลังดูหนังโฆษณาชวนเชื่อ ครั้งนี้เราจะให้กล้องเดินตามคนไปเลย ค่ายโรงเรียนมีขั้นตอนการรับอุปกรณ์อะไร ภาพก็จะบอกเล่าได้ครบทั้งหมด"
ช่างภาพชี้ไปยังกล่องอาวุธที่ถูกซีลไว้
"กล่องนี้เปิดได้แค่ครั้งเดียว นายมั่นใจเหรอ?"
เฉียนซื่อฉง เงยหน้ามองเฉินเลี่ย
"เส้นทางเป็นหน้าที่ฉัน ส่วนท่าทางต้องถามเขา"
อาจารย์หานหันไปทางแถว
"เฉินเลี่ย เป็นนักเรียนที่ออกกล้อง มีใครไม่เห็นด้วยไหม?"
ฉู่เฟิง หวังเจี้ยน และคนอีกหลายคนพร้อมใจกันส่ายหน้า
คนแถวหลังยังมีคนยกมือชี้ไปทางเฉินเลี่ย ความหมายชัดเจนมาก
ฉู่เฟิง ยิงฟันยิ้มกว้าง "รายงาน เปลี่ยนเป็นใครก็ไม่มั่นคงเท่าเขา ถ้าถ่ายพังจริง ๆ อย่าให้พวกเราต้องไปทำรายงานสรุปตามด้วยเลย"
"นายนี่คิดแต่จะปัดความรับผิดชอบ"
อาจารย์หานพยักหน้าให้เฉียนซื่อฉง
"ทำตามแผนของเธอ พอเวลาหมด ไม่ว่าจะเตรียมตัวเสร็จแค่ไหนก็เปิดกล้อง"
โต๊ะตรวจอาวุธหลายตัวถูกจัดวางใหม่ในไม่ช้า