อาจารย์หานม้วนเอกสารแจ้งเตือน แล้วเคาะไปที่แขนของเฉินเลี่ย
"ไม่มีเงินสนับสนุน ถ้าจะคิดสู้กับโรงเรียนเรื่องยอดวิว ฉันจัดงานเขียนสรุปหนึ่งหมื่นตัวอักษรให้ได้ ยิ่งเขียนมาก ยิ่งได้เงินมาก"
ฉู่เฟิงทนขำไม่อยู่ หลุดหัวเราะออกมา
"รายงานครับ ธุรกิจนี้ขาดทุนเกินไปแล้ว"
"อยากร่วมด้วยไหล่?"
"รายงานครับ ผมว่าการได้ออกหน้ากล้องถือเป็นเกียรติ"
ฝ่ายประชาสัมพันธ์เก็บอุปกรณ์ออกไป ช่างอาวุธก็เปิดกล่องที่เหลือทันที
อาจารย์หานชี้ไปที่โต๊ะตรวจอาวุธ
"รับตามหมายเลข ตรวจแล้วห้ามขยับ ให้เวลาสิบนาทีทำความคุ้นเคยกับโครงสร้าง ใครกล้าเหนี่ยวไกโดยไม่ได้รับอนุญาต วันนี้ไม่ต้องรับปืน"
ปืนไรเฟิลฝึกซ้อมแบบโมดูลาร์รุ่นใหม่ถูกแจกจ่ายให้นักเรียนนายทหารทีละคน
ฉู่เฟิงตรวจสอบหมายเลขเสร็จ สองมือประคองปืน ค่อยๆ ลูบพานท้าย ลำกล้อง และศูนย์เล็งไปทีละจุด
"เฮ้ เฉิน ปากกาเกาะมือดีมาก น้ำหนักก็สมดุล นายทำเป็นไม่เห็นอะไรเลยได้ไง?"
เฉินเลี่ยวางปืนราบบนโต๊ะ ตรวจสอบชิ้นส่วนควบคุมต่างๆ
"ตอนถ่ายวิดีโอเมื่อกี้ก็จับไปแล้ว"
"นั่นคืองานถ่าย ทำตอนนี้ปืนนี้เป็นของนายฝึกใช้ มันจะเหมือนกันได้ยังไง?"
หวังเจี้ยนดึงมือของฉู่เฟิงที่กำลังจะดึงคันชักกลับ
"อาจารย์หานมองนายอยู่"
ฉู่เฟิงรีบชักมือกลับทันที
ฝ่ามือของเฉินเลี่ยวางลงบนตัวเรือนปืน หน้าต่างของระบบก็เด้งขึ้นมาทันที
[ควบคุมละเอียด: เปิดใช้งานแล้ว]
ตำแหน่งสลักต่างๆ ระยะขยับ และทิศทางแรงรับบนตัวปืนเชื่อมกันเป็นเส้นทางที่สมบูรณ์อย่างรวดเร็ว