ตำรวจท้องที่มาถึงประตูบริการฝั่งตะวันตก ตรงนั้นควบคุมสถานการณ์ไว้เรียบร้อยแล้ว
ผู้ก่อเหตุเจ็ดสิบหกคนถูกแบ่งเป็นกลุ่ม ๆ นั่งข้างราวกั้น ไม้เหล็ก ไม้เบสบอล และกระบองสั้นถูกวางเรียงเป็นสามแถว
มอเตอร์ไซค์สามสิบกว่าคันจอดขวางที่เดิม มือถือที่ไลฟ์สดยังติดอยู่บนแฮนด์บาร์
หัวหน้าชุดตำรวจลงจากรถ กวาดตามองที่เกิดเหตุหนึ่งรอบ
"ใครคือผู้รับผิดชอบของโรงเรียน"
หยางเลี่ยก้าวออกมาจากแนวเส้นเตือน
"หยางเลี่ย อาจารย์ที่ปรึกษาคณะวิชาการยุทธ์ผสม รับผิดชอบการจัดการเหตุการณ์นี้"
"หลักฐานการบังคับใช้กฎหมายครบไหม"
"อุปกรณ์สิบสองชิ้นเปิดบันทึกตลอดเวลา ทั้งกล้องที่ประตู ไลฟ์สด และคลิปเสียงเตือนสามครั้ง มีอยู่ครบ ข้อมูลการสอบสวนเหตุการณ์ถืออาวุธที่ซอยซ่อมรถช่วงบ่ายก็ส่งให้ได้ด้วย"
ตำรวจรับอุปกรณ์บันทึก แล้วให้เพื่อนร่วมทีมแบ่งกลุ่มตรวจสอบ
เสื้อกล้ามดำนั่งอยู่บนพื้นแต่ยังไม่เรียบร้อย ตะโกนเสียงดัง "ตำรวจพี่ครับ พวกมันยัดเยียดเพราะคนเยอะ! พวกเราตั้งหลายคน โดนพวกมันเอาโล่มาล้อมไว้หมดเลย!"
ตำรวจที่รับเขาก็เงยหน้าขึ้น
"นายพาคนมาเจ็ดสิบกว่า พวกเขาออกหน้ามาแค่สิบสองคน ใครกันแน่ที่ยัดเยียด"
"มันยังมีคนอีกสองข้าง!"
"เค้าขอเตือนไปกี่ครั้งแล้ว"
เสื้อกล้ามดำชะงัก
"สามครั้ง"
ข้าง ๆ คนตอบเบา ๆ
"ไอที่เอาไม้เหล็กฟาดโล่ก่อน เป็นใคร"
ไม่มีใครตอบ
ตำรวจชี้ไปที่ข้าวของเหล่านั้น
"วิดีโอทั้งหมดอยู่ตรงนี้ ใครข้ามเส้นเตือน ใครตมือกับประตูบริการ ใครตะโกนว่าจะเบียดเข้าไป กลับไปไล่ดูตามเฟรมได้เลย ตอนนี้หยิบบัตรประชาชนขึ้นมา ให้ความร่วมมือในการลงทะเบียน"
บางคนรีบอธิบาย "ผมแค่อยากไลฟ์ ปปได้ลงมือ!"