"เดี๋ยวก่อน"
หลัวเจิงเดินลงบันไดไปสองขั้นแล้วหันกลับมา
เขาม้วนระเบียบการบริหารไว้ในมือ จ้องเฉินเลี่ยแล้วถามว่า "กองพลเพิ่งออกระเบียบใหม่เมื่อวาน นายอ่านรอบเดียวจำได้หมด เคยผ่านตาตรงไหนมาก่อนหรือไง?"
"ตอนอบรมก่อนเข้าประจำการ ฝ่ายบุคคลแจกคู่มือการบริหารของกองพลน้อยทหารราบยานยนต์มา"
เฉินเลี่ยตอบ "ครูฝึกสุ่มตรวจทุกวัน ตอบผิดข้อหนึ่งโดนซ้อมเพิ่ม ฉันท่องล่วงหน้าหมดแล้ว"
"ทั้งเล่ม?"
"ครับ"
หลัวเจิงใช้คู่มือตีฝ่ามือเบา ๆ
"ไม่แปลกใจที่นายคุ้นเคยกับระเบียบหน่วยระดับล่างขนาดนี้ ท่องได้เป็นเรื่องดี แต่พอไปถึงหมู่จริง ๆ จะต้องเอามาปรับใช้กับคนให้ได้ทีละคน"
เฉินเลี่ยพยักหน้า "ระเบียบคือเส้นตาย ส่วนวิธีนำคนปรับเปลี่ยนได้ตามสถานการณ์ แต่เส้นตายขยับไม่ได้"
หลัวเจิงถึงเดินลงบันไดไป
"จำคำพูดวันนี้ไว้ ถ้าหน้าที่ไหนมีปัญหา ฉันจะหานายก่อนในฐานะผู้บังคับหมวด"
สองคนเพิ่งออกจากตัวอาคาร เสียงเป่านกหวีดเรียกเข้ากองก็ดังไปทั่วค่าย
เมื่อหมู่หนึ่งมาถึงหน้ากองโรงอาหาร หมู่อีกสองหมู่เข้าแถวประจำที่เรียบร้อยแล้ว
นายเวรตรวจจำนวนคนเสร็จ พากองร้อยร้องเพลงทหารหนึ่งเพลง
เสียงเพลงเพิ่งเงียบลง มาเซี่ยวก็หันไปทางหมู่หนึ่ง
"หลังเข้ากองแล้วหุบปากให้มิด"
เขาชี้ไปที่นาฬิกาบนผนังโรงอาหาร
"สิบนาที ข้าวห้ามเหลือ โต๊ะห้ามเลอะ ใครกินช้า คืนนี้หัดเพิ่มเองเวลาว่าง"
เว่ยเฉิงคอยเตือนหมู่สองอยู่ข้าง ๆ