เฉินเลี่ยออกจากลานจอดรถได้ ก็ได้ยินเสียงเป่านกหวีดเรียกเข้ากองจากทางโรงอาหารแล้ว
หลังอาหารเย็น เขาถือของใช้ส่วนตัวเดินเข้าห้องพักของหมู่หนึ่ง
มาเซี่ยวยืนอยู่ข้างตู้เก็บอุปกรณ์ ใช้มือตบเตียงพับเก่าๆ ตัวหนึ่ง
"ผู้บังคับหมวดครับ ช่วงฝึกงานสองสามวันแรกต้องพักรวมกับหมู่ หมู่หนึ่งเต็มอัตรา หาที่ว่างจริงๆ ไม่ได้ ช่วงนี้คงต้องลำบากผู้บังคับหมวดนอนตรงนี้ไปก่อน"
เตียงพับชิดกับประตูห้อง ด้านนอกมีตู้เก็บอุปกรณ์ค้ำอยู่
พื้นผิวเตียงสีหลุดลอก ข้อต่อหลายจุดขึ้นสนิม
แค่ขยับตัวนิดหน่อย โครงเตียงก็ส่งเสียงเสียดสีเสียดหู
ทหารในห้องต่างคนต่างวุ่นวายกับของตัวเอง ไม่มีใครเหลียวมองมาทางนี้
เฉินเลี่ยย่อตัวลง ยกมือขึ้นกดโครงเตียง
ตัวล็อกฝั่งซ้ายไม่เข้าเดือยเต็มที่ หากมีแรงกดจะพับเข้าไปด้านใน
ถ้าเผลอพลิกตัวตอนหลับลึก ทั้งคนทั้งเตียงอาจร่วงลงพื้นได้
มาเซี่ยวกอดอกถาม "ผู้บังคับหมวดครับ ถ้านอนไม่ไหว ให้ผมไปรายงานผู้บังคับหมวดหลัวไหม?"
"ไม่ต้อง"
เฉินเลี่ยเงยหน้าขึ้น
"กล่องเครื่องมือวางไว้ไหน?"
"ใต้ตู้ครับ"
มาเซี่ยวตะลึงไปเล็กน้อย แต่ก็ยังลากกล่องเครื่องมือออกมา
เฉินเลี่ยหยิบคีมกับหมุดสำรองออกมา ถอดแผ่นล็อกที่บิดเบี้ยวออก ตีให้ตรงแล้วเสียบกลับเข้าร่องเดิม จากนั้นใช้ลวดเหล็กยึดเพิ่มอีกสองชั้น
เขาพิงโครงเตียงลองกดหลายครั้ง จนแน่ใจว่าตัวล็อกไม่หลุด จึงค่อยปูที่นอน
มาเซี่ยวเดินเข้ามาใกล้สองก้าว
"เตียงนี้ใช้มาหลายปีแล้ว พลิกตัวแล้วดังมาก ที่สำคัญรอยแตกตรงประตูยังมีลมโกรกเข้ามา กลางคืนนอนไม่สบายตัวเอาซะเลย"