ฉู่เฟิงอึดอัดจนคอแดงก่ำ สายตาจ้องไปที่ใบอนุญาตออกนอกพื้นที่ในมือของสวีห่าวไม่วางตา
สวีห่าวรออยู่สิบกว่าวินาที กว่าจะดึงเอกสารออกมาจากสมุดรายชื่อ
"รู้แล้วหรือยังว่าปากไวมีผลยังไง?"
ฉู่เฟิงรีบยืดหลังให้ตรงทันที
"รายงานหัวหน้าหมู่ รู้แล้วครับ"
"รู้ว่าอะไร?"
"ข้อกำหนดไม่ชัดก็ต้องถาม ถามเสร็จก็ทำตาม ห้ามคิดหาช่องโหว่"
"ครึ่งแรกพูดถูก ครึ่งหลังถือว่าแกหาเหตุผลให้ตัวเอง"
สวีห่าวยื่นใบอนุญาตคืนใส่มือเขา
"เก็บไว้ให้ดี เมื่อกี้ถือเป็นคำเตือน วันนี้ทำผิดอีก ใบนี้ไม่ต้องเอาแล้วจริงๆ"
ฉู่เฟิงรีบเก็บเอกสารใส่กระเป๋า รูดซิปปิดจนสุด
หวังเจี้ยนกลั้นยิ้มถามขึ้นว่า "หัวหน้าหมู่ พวกเราไปด้วยกันได้ไหมครับ?"
"อยู่ห้องพักเดียวกันก็ควรไปด้วยกัน ใครห้ามหลุดจากกลุ่มเด็ดขาด"
สวีห่าวปิดสมุดรายชื่อ "ร้านอาหาร ห้างสรรพสินค้า โรงหนัง ไปได้หมด บาร์ ไนต์คลับ สถานที่ที่มีบริการเลี้ยงดู อยู่ให้ห่าง"
เขามองสำรวจทุกคน น้ำเสียงหนักลง
"พวกแกใส่ชุดนอกไป ฐานะก็ไม่ได้เปลี่ยน ต้องกลับมาก่อนเรียกชื่อตอนเย็น ใครกลับช้าไปหนึ่งนาที ครั้งหน้าห้อง ห้อง 618 ทั้งห้องอยู่แต่ในค่าย"
"รับทราบ!"
แปดคนตอบรับอย่างพร้อมเพรียงเป็นพิเศษ
กลับมาถึงห้องพัก เสียงเปิดปิดตู้ดังระงมไปทั่ว
ฉู่เฟิงหยิบแจ็คเก็ตตัวใหม่ที่เพิ่งซื้อออกมา จัดทรงผมหน้ากระจก
"ในที่สุดก็ไม่ต้องใส่ชุดฝึก หวังเฒ่า นายดูฉันชุดนี้เป็นไงมั่ง?"
หวังเจี้ยนดึงปกเสื้อเขาเล็กน้อย
"ใบอนุญาตเกือบโดนยึด ยังมีอารมณ์มาสวยอีกเหรอ?"
"เกือบยึด ก็แปลว่าไม่ได้ยึดไง วันนี้ใครพูดถึงร้านเกมอาร์เคดอีก ฉันจะไม่พอใจจริงๆ นะ"