โจวเฉียงเพิ่งพูดคำว่า "ผมฟังท่าน" จบ เฉินเลี่ยก็เงยคางขึ้นเล็กน้อย
"งั้นจัดการเรื่องตรงหน้าก่อน นายตั้งกฎอะไรไว้เมื่อกี้"
โจวเฉียงกำบัญชีรายชื่อแน่น คอเริ่มแห้งผาก
"คนที่มาสาย... ทุกวิชาเพิ่มอีกรอบ"
"ฉันก็อยู่ห้อง 308 เหมือนกัน"
เฉินเลี่ยมองเขา "ผู้ฝึกโจวคิดจะฝึกฉันยังไง"
เหงื่อผุดขึ้นที่ต้นคอโจวเฉียง ไอ้ความฮึกเหิมตอนดุคนเมื่อกี้สลายไปหมด
"หัวหน้าหมู่ ผมปากไม่ดีไปเอง ท่านอย่าถือสาเลย"
"จะให้ยืนให้วิ่งยังไงก็ได้ แต่ให้ทำทุกวิชาคนละสองรอบผมไหวจริง ๆ"
"กลับไปถ้าหัวหน้าหมู่จางรู้ว่าผมเอาท่านมาออกกฎ เขาต้องจัดการผมแน่"
"ท่านช่วยผมหาทางรอดหน่อยเถอะ"
เฉินเลี่ยยกมือกดปีกหมวกลง
"ใครให้นายเปลี่ยนกฎ? พูดออกไปแล้ว หกคนฝึกตามนั้น รวมฉันด้วย"
โจวเฉียงงง "แล้วเมื่อกี้ท่าน..."
"แค่แหย่นายเล่น จะได้รู้ว่าความกล้ามีเท่าไหร่"
เฉินเลี่ยก้าวเข้าไปอีกครึ่งก้าว ลดเสียงต่ำลง
"แต่ถ้าฉันฝึกเพิ่มแล้วท่าทางมีปัญหา นายต้องชี้ให้เห็นต่อหน้าคน ห้ามพลาดแม้แต่อย่างเดียว ไม่งั้นฉันกลับไปหาจางเมิ่ง จะแนะนำให้เขาสอนวิชาบังคับหมู่ให้นายเพิ่ม"
"หัวหน้าหมู่ ท่านปล่อยผมเถอะนะ"
นักเรียนรอบข้างกลั้นไม่อยู่แล้ว เสียงหัวเราะดังระเบิดเป็นระยะ
โจวเฉียงหันไปถลึงตาใส่รอบวง ยกบัญชีรายชื่อตบลงบนฝ่ามือ
"หัวเราะอะไร? ยืนตรง!"
แถวพยายามเก็บอาการเงียบลง
โจวเฉียงเป่านกหวีด เริ่มจัดการฝึก
"ทุกคน หันขวา!"
รองเท้าหลายสิบคู่เสียดสีกับพื้นพร้อมกัน