"หัวหน้าหมู่หลัว เคยเห็นเขามาก่อนหรือ?"
ซุนเผิงถามขึ้น รอบข้างเหล่าหัวหน้าหน่วยต่างก็หันมามอง
หลัวเจิงปล่อยตัวเฉินเลี่ย แล้วหัวเราะพลางทุบไหล่เขาเบา ๆ
"เพิ่งเห็นตัวเป็น ๆ วันนี้เอง ตอนที่เอกสารจัดสรรหลังจบการศึกษาส่งมาถึงกองบัญชาการกองร้อย ผมพลิกดูก่อนล่วงหน้า ที่หนึ่งของทั้งโรงเรียน ผลงานยอดเยี่ยมชั้นสอง ชั้นสาม อย่างละครั้ง คนแบบนี้ถูกจัดมาเข้ากองร้อยเจ็ด ผมจะให้คนอื่นได้มือก่อนได้ยังไง?"
เขาชี้ไปทางห้องพักของหมู่หนึ่ง
"รายชื่อเพิ่งมาถึง ผมก็ไปหาผู้ช่วยผู้บังคับกองร้อยฝ่ายการเมืองทันที แจ้งตำแหน่งว่างของหมู่หนึ่งไว้ หมู่สอง หมู่สามตอนนั้นยังไม่ทันตั้งตัว คนก็ตกมาอยู่ฝั่งผมแล้ว"
ซุนเผิงฟังเข้าใจ หันไปพูดกับเฉินเลี่ย: "นึกว่าแกซ่อนตัวลึกซะอีก ที่แท้ก็แอบฝังคนไว้ในกองร้อยเจ็ดตั้งแต่เนิ่น ๆ"
"พูดไร้สาระ"
เฉินเลี่ยยกสัมภาระขึ้น
หลัวเจิงเดินนำไปพลางพูดไป: "ผู้บังคับหมวดคนเดิมของหมู่หนึ่งถูกย้ายไปกองบังคับการกองพัน ผมเลยช่วยดูแลแทนมาหนึ่งเดือนกว่า วันนี้แกมาแล้ว ผมก็ถือว่าส่งต่อภาระนี้ให้เรียบร้อย"
"หมู่หนึ่งนี้พื้นฐานไม่แย่ สอบประจำปีก็อยู่อันดับต้น ๆ ของกองร้อยมาตลอด ปัญหาก็มี หัวหน้าหมู่สามคนอาวุโสทุกคน ต่างคนต่างมีความคิดเป็นของตัวเอง"
มาถึงห้องพัก หัวหน้าหมู่ทั้งสามคนรออยู่แล้ว
สามคนใส่ชุดฝึกเรียบร้อย สายรัดอาวุธคาดอยู่ที่เอว
พอเฉินเลี่ยก้าวเข้ามา พวกเขาก็ยืนตรงทำความเคารพพร้อมกัน
"สวัสดีผู้บังคับหมวด!"
เฉินเลี่ยตอบรับความเคารพ สายตากวาดมองใบหน้าทั้งสามตามลำดับ
ไม่กี่ปีผ่านไป กองร้อยเจ็ดรับคนใหม่เข้ามาไม่น้อย