ตู้ซงจ้องมองแฟ้มบันทึก กระดูกคอของเขาเลื่อนขึ้นลงสองครั้ง
"รายงานครับ ความผิดพลาดนี้ผมยอมรับได้ แต่เพิ่งล้างกรองอากาศไปไม่กี่วัน วันนี้ต่อให้แกะออกมาดู ผลก็ไม่ต่างกัน"
"ผลไม่ต่าง แต่ขั้นตอนจะตัดทิ้งได้หรือ?"
เฉินเลี่ยยกปากกาขึ้น: "ผมถามว่ารับรองโดยไม่ตรวจสอบ เรื่องนี้คุณรับผิดหรือไม่"
ตู้ซงหุบปากลง สายตามองไปทางมาเซี่ยว
มาเซี่ยวก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าว
"คุณเฉินผู้บังคับหมวดฝึกงาน พวกเราทำงานในกองร้อยเจ็ดมาหลายปี สภาพรถเป็นยังไง รู้ดีอยู่แก่ใจ คุณเพิ่งมาถึงหมู่หนึ่ง อยากจับมาตรฐานให้เข้มงวด ทุกคนก็เข้าใจได้"
เสียงของเขาหยุดไปครู่หนึ่ง
"แต่หน่วยระดับล่างฝึกซ้อมกัน ก็ต้องดูความเป็นจริง ถ้าตรวจตามตารางจนครบทุกรายการ เช้านี้ทำไม่เสร็จแน่ ถ้าเสียเวลาฝึกซ้อมตอนบ่าย ความรับผิดชอบนี้จะไปตกที่ใคร?"
เว่ยเฉิงตบถุงมือในมือสองสามที
"ผู้บังคับหมวดหลัวก่อนไป แค่ให้คุณทำความคุ้นเคยกับขั้นตอน ถ้าจะปรับปรุงวิธีการดูแลรถของสามหมู่จริง ๆ รอให้เขากลับมาคุยกันก่อนดีกว่า"
เหล่านายทหารรอบข้างยังยืนอยู่ข้างรถ
เครื่องมือหยุดทำงาน ปืนลมก็ปิดแล้ว
เฉินเลี่ยกวาดสายตามองทั้งสามคน
"ความหมายของคุณคือ ผู้บังคับหมวดหลัวไม่อยู่ คำพูดผมเก็บไว้ก่อนได้?"
"พวกเราไม่ได้พูดแบบนั้น"
มาเซี่ยวตอบเร็วมาก: "ตอนนี้คุณอยู่ในช่วงฝึกงาน พวกเราแค่เตือนว่า กองร้อยมีวิธีทำของกองร้อย"
"ข้อบังคับไหนเขียนไว้ว่า คำสั่งฝึกซ้อมของผู้บังคับหมวดฝึกงานไม่ต้องปฏิบัติตาม?"
ขากรรไกรของมาเซี่ยวเกร็งแน่น