ทะลุมิติสู่ราชวงศ์โจว: ตัดขาดญาติแล้วผมเลี้ยงน้องด้วยมิติวิเศษ

ตอนที่ 50 การรอคอยอันทรมาน

7 นาที· 1.6K คำ

กู้ฝานเดินลึกเข้าไปตามลำธารต่อไป ดินใต้เท้ายิ่งชื้นแฉะขึ้นเรื่อย ๆ ทว่าเบื้องหน้ากลับยังไม่ปรากฏร่องรอยใดที่สอดคล้องกับนิสัยของกวางป่าตัวเฒ่า

เขาย่อตัวลงข้างพุ่มไม้ที่มีรอยสัตว์กัดกิน ใช้มือแหวกใบไม้แห้งสองสามใบออก รอยกีบที่เผยให้เห็นยังคงตื้นและเล็ก ขอบรอยยังปะปนกับร่องรอยของแพะป่าและกวางวัยอ่อน

กู้ฝานลูบคางเบา ๆ แล้วมองไปตามลำธาร

“ไม่ใช่ที่นี่”

เขาลุกขึ้นกลบร่องรอยบริเวณนั้นดังเดิม มิได้รีบด่วนตัดสินใจเพียงเพราะเดินทางมาแล้วสองวัน

กวางป่าตัวเฒ่ามีอายุยืน ความระแวดระวังก็มากกว่าสัตว์ป่าทั่วไป ยิ่งอายุมากก็ยิ่งไม่ทิ้งร่องรอยซ้ำ ๆ ไว้ใกล้แหล่งน้ำแห่งเดียว

หากเขาเอาแต่ตามรอยกีบไม่กี่รอยตรงหน้าไป สุดท้ายอาจตามได้เพียงกวางป่าธรรมดา หรือถึงขั้นหลุดออกจากเส้นทางที่วางไว้

คราวนี้เขาเข้าป่ามาพร้อมเสบียงแห้งที่เพียงพอ แต่ไม่ได้เอากระโจมมาด้วย หากยังไม่พบอะไร ก็ควรรีบกลับให้ทันเวลา

กู้ฝานเงยหน้ามองท้องฟ้าครู่หนึ่ง นิ้วโป้งลูบด้ามดาบเบา ๆ

หาแหล่งน้ำอีกแห่ง หากยังไม่พบร่องรอย ก็เดินกลับหมู่บ้านตามทางเดิม

ใช่ว่าเขาจะไม่มีเงิน และใช่ว่าจำเป็นต้องพึ่งเขากวางของกวางตัวนี้จึงจะมีชีวิตรอด

หลี่ฟู่กุ้ยไม่ได้กำหนดเวลาให้ อีกทั้งที่บ้านยังมีคนรอเขากลับไป ไม่จำเป็นต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงติดอยู่ในป่าลึกเพื่อเงิน

กู้ฝานเดินเลียบลำธาร อ้อมกองหินระเกะระกะไป แล้วพลันเห็นแอ่งน้ำลึกแห่งหนึ่งเบื้องหน้า ถูกกิ่งก้านของต้นไม้เก่าแก่บดบังไว้

น้ำในแอ่งไม่ใสสะอาดนัก เงาไม้แบ่งผิวน้ำออกเป็นหย่อม ๆ มีทั้งส่วนมืดและส่วนสว่าง ทว่ารอบด้านกลับเงียบผิดปกติ แม้แต่เสียงนกร้องที่พบเห็นได้ทั่วไปก็ยังเบาบางลงมาก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป