ทะลุมิติสู่ราชวงศ์โจว: ตัดขาดญาติแล้วผมเลี้ยงน้องด้วยมิติวิเศษ

ตอนที่ 39 มันฝรั่ง

7 นาที· 1.6K คำ

ดอกไม้ไม่สะดุดตานัก ใบไม้ก็ถูกแมลงกัดแหว่งไปหลายจุด แต่รูปลักษณ์ที่คุ้นเคยนั้นทำให้ลมหายใจซึ่งเพิ่งสงบลงของเขาหยุดชะงักไปชั่วขณะอีกครั้ง

กู้ฝานแหวกหญ้าเตี้ยออก ไล่ตามก้านดอกไปจนถึงโคน แล้วค่อย ๆ ขุดดินชื้นบริเวณข้าง ๆ อย่างระมัดระวัง

หัวใต้ดินกลมป้อมหลายหัวปรากฏขึ้น เปลือกหยาบกระด้าง ขนาดไม่ใหญ่นัก หนึ่งในนั้นงอกยอดอ่อนสั้น ๆ ออกมาแล้ว

มันฝรั่ง

นี่มันมันฝรั่งจริง ๆ ด้วย

มันเทศกับมันฝรั่งปรากฏอยู่ในซานหลินผืนนี้พร้อมกัน บางทีอาจเคยมีคนเอามาปลูก หรือไม่ก็นกและสัตว์ป่าคาบเมล็ดพันธุ์มา กว่าจะหยั่งรากลงบนเนินเขาที่ชุ่มชื้นและกำบังลมแห่งนี้ก็ผ่านมาหลายปีแล้ว

ที่มาของพวกมันตอนนี้ไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือพวกมันยังมีชีวิตอยู่ และขยายพันธุ์ได้

มือที่กุมดาบตรงของกู้ฝานค่อย ๆ กำแน่นขึ้น ความยินดีในดวงตาไม่อาจปิดบังได้อีกต่อไป

ใต้หล้ากว้างใหญ่พันลี้ สิ่งที่ราษฎรพึ่งพาเพื่อให้มีชีวิตรอดอย่างแท้จริง ไม่เคยเป็นอาวุธหรือเงินทอง

ดาบสังหารศัตรูได้ เงินซื้อเสบียงได้ แต่เมื่อถึงปีภัยพิบัติ ยุ้งฉางว่างเปล่าแล้ว เงินก็ทำได้เพียงส่งเสียงกังวานเท่านั้น

หัวใต้ดินเหล่านี้ซ่อนอยู่ในดิน ไม่มีความน่าเกรงขามแม้แต่น้อย แถมยังเปื้อนโคลน หน้าตาน่าเกลียด ทว่ากลับสืบทอดขยายพันธุ์ต่อกันได้รุ่นแล้วรุ่นเล่า

หากเพาะปลูกได้อย่างเหมาะสม จะกล่าวว่ามันเปลี่ยนชีวิตความเป็นอยู่ของราษฎรสามัญได้ก็ไม่เกินจริง

กู้ฝานไม่ได้เลือดร้อนวูบขึ้นมาแล้วคิดจะนำของเหล่านี้ไปมอบให้ผู้ใด

เขาเป็นเพียงเด็กหนุ่มวัยสิบสี่ปีที่เพิ่งตัดขาดกับบ้านเดิม ไม่มีที่นาในมือ และไม่มีอำนาจมากพอจะรักษาความลับนี้ไว้

ของดีเพียงใด หากนำออกมาในเวลาที่ไม่เหมาะสม ก็มีแต่จะดึงดูดให้คนอื่นซักถามถึงที่มา หรือกระทั่งกลืนกินทั้งตัวเขาและสิ่งของไปพร้อมกัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป