อาเยียนคอยส่งลูกศรและช่วยแก้ท่ายิงให้ หากกู้ฝานยิงพลาด นางก็จะบอกว่าลูกศรไม่เชื่อฟัง แต่หากกู้ฝานยิงถูกเป้า นางก็จะชื่นชมท่านสามีด้วยแววตาเปี่ยมสุขว่าเก่งยิ่งนัก
กู้ฝานรู้ว่านางกำลังเอาใจเขา แต่ก็ไม่เปิดโปง ยินดีปล่อยให้นางชมจนเขาลอยละล่อง
เช้าตรู่วันที่สาม เสียงล้อเกวียนบดผ่านพื้นโคลนก็ดังมาจากปากหมู่บ้าน
หัวหน้าช่างจ้าวพาช่างฝีมือกว่าสิบคนเข้ามาในหมู่บ้าน ด้านหลังยังมีขบวนเกวียนขนส่งอิฐเขียว กระเบื้อง และไม้ทำเรือนตามมา
ชาวบ้านไม่น้อยพากันยืนล้อมอยู่ริมทาง มองเกวียนขนวัสดุแล่นไปยังทางเหนือของหมู่บ้าน เสียงพูดคุยวิพากษ์วิจารณ์ดังไม่ขาดสาย
กู้ฝานนำแบบแปลนกับสัญญามาถึงที่ดินในเขตหมู่บ้าน ไม่ได้ผ่อนปรนเรื่องตรวจรับสินค้าเพียงเพราะหัวหน้าช่างจ้าวเป็นคนที่หลี่ฟู่กุ้ยเชิญมา
เขาสุ่มตรวจอิฐเขียวทีละก้อน ดูระดับไฟที่ใช้เผา จากนั้นนำอิฐสองก้อนมาเคาะเข้าหากัน ก้อนที่ส่งเสียงใสก็เก็บไว้ ส่วนก้อนที่เสียงทึบหรือมีรอยแตกร้าวคัดออกทั้งหมด
เดิมทีพ่อค้าอิฐกระเบื้องยังคิดจะพูดว่าอิฐมีตำหนิบ้างเป็นเรื่องยากจะหลีกเลี่ยง แต่กู้ฝานกลับคลี่สัญญาลงบนแผ่นไม้ แล้วชี้ไปยังจำนวนความเสียหายที่ตกลงกันไว้
“ขนมาส่งเท่าใด ของที่ได้มาตรฐานมีเท่าใด เขียนไว้ชัดเจนยิ่ง หากเกินจำนวนความเสียหายที่กำหนด เจ้าต้องชดเชยให้ครบ”
เมื่อเห็นว่าหลอกกู้ฝานไม่ได้ พ่อค้าอิฐกระเบื้องจึงทำได้เพียงให้คนงานยกอิฐเสียไปไว้อีกด้าน แล้วนำอิฐมาเติมให้ครบจำนวน
ตรวจอิฐและกระเบื้องเสร็จแล้ว กู้ฝานก็เดินไปยังเกวียนบรรทุกไม้
คานหลักของเรือนใหญ่ใช้ไม้สนไบ้ สิ่งที่ต้องระวังที่สุดคือด้านในถูกแมลงกัดกินหรือกลวง เขาจึงตรวจดูรอยแตกและปมไม้ทีละท่อน หากพบพิรุธก็ยกมือเคาะ พอแน่ใจว่าเสียงผิดปกติ ก็สั่งให้เปลี่ยนทันที