ดังนั้นช่วงหลายวันมานี้ เซินถังจึงใส่ใจน้ำวิเศษในมิติเป็นพิเศษ เพื่อเตรียมไว้สำหรับบำรุงผิวให้เหล่าคุณนายในอนาคต
วันศุกร์ วิเวียนก็ปรากฏตัวที่สถาบันวิจัยอย่างกะทันหัน
เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นดังใสกังวานและหนักแน่นพลันดังขึ้นในโถงทางเดินชั้นสองของสถาบันเมอริเดียน
วิเวียนสวมเสื้อโค้ตผ้าขนแกะสีแดงไวน์เข้ารูป เดินขึ้นบันไดอย่างคล่องแคล่ว ในมือคล้องกระเป๋าแอร์เมสใบงาม ด้านหลังยังมีพนักงานห้างสรรพสินค้าในชุดเครื่องแบบตามมาคนหนึ่ง กำลังประคองกล่องของขวัญหรูหราสองใบที่ผูกริบบิ้นผ้าซาตินเอาไว้
เหล่านักวิจัยที่เดินผ่านต่างพากันเหลียวมอง แม้แต่อาจารย์อาวุโสผิวขาวหลายคนยังชะงักงัน ต้องรู้ก่อนว่าเมื่อก่อนคุณนายวิเวียนไม่ได้เป็นแบบนี้ ใบหน้าของเธอมักดูอิดโรยและเหนื่อยล้า ต่อให้โบกรองพื้นหนาแค่ไหนก็ยิ่งดูเป็นคราบ
แต่ตอนนี้เธอกลับเปล่งปลั่งมีชีวิตชีวา ทั้งร่างแผ่ประกายความมั่นใจและสง่างามที่ห่างหายไปนาน ชวนให้ละสายตาไม่ได้ ดูราวกับเป็นคนละคนกับเมื่อก่อน
พวกเขาไม่รู้ว่าหลังจากผ่านการฝังเข็มจากเซินถัง การนอนหลับของวิเวียนก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด รอยคล้ำใต้ตาที่ติดตัวมานานจางลงไปมาก หลังความชื้นที่สะสมอยู่ภายในร่างกายถูกขับออก เค้าโครงใบหน้าของเธอก็ชัดเจนและกระชับขึ้น
ยิ่งได้ใช้ครีมบำรุงผิวที่ผสมน้ำวิเศษเข้าไป ผิวก็ยิ่งดูขาวผ่องกระจ่างใส ทำให้เครื่องหน้าที่งดงามอยู่แล้วของเธอดูโดดเด่นขึ้นไปอีก
ทุกคนพากันซุบซิบอยู่ข้าง ๆ แอบคุยกันว่าเธอกินยาอายุวัฒนะอะไรเข้าไป ถึงได้ดูอ่อนเยาว์ขึ้นมาได้ แล้วนี่มาหาหัวหน้าหรือเปล่า
แต่เธอไม่ได้ไปที่ห้องทำงานของสามี กลับเดินตรงผ่านโถงทางเดินไปยังห้องทดลองเสริมคับแคบตรงสุดทาง
จังหวะนั้นเอง จางจิ้งกำลังถือจานเพาะเชื้อออกมาจากพื้นที่ห้องทดลองหลัก พอเห็นวิเวียนเข้า เธอก็นึกถึงเรื่องคราวก่อนจนรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง แต่ก็รีบยิ้มประจบแล้วเดินเข้าไปหา “คุณนายวิเวียน มาหาหัวหน้าฮอร์นหรือคะ? ฉันพาไปเองค่ะ”