“คุณเซิน พวกคุณชาวจีนพูดเก่งจริง ๆ” วิเวียนยกถ้วยชาขึ้นจิบพลางยิ้ม “ต่อไปไม่ว่าคุณจะเจอเรื่องอะไรที่สถาบันวิจัย ก็มาคุยกับฉันได้ทุกเรื่องนะ”
“ขอบคุณค่ะคุณนาย” เซินถังตอบ
เธอเข้าใจดีว่านี่เท่ากับมีหลักประกันให้ตัวเองเพิ่มขึ้นอีกชั้น น้ำพุวิญญาณก็ไม่ได้เสียเปล่า
วิเวียนจับมือเธอไว้ “คุณเซิน ฉันอยากถามอะไรคุณสักเรื่อง”
“ถามมาได้เลยค่ะคุณนาย”
“ช่วงนี้ฉันคิดเรื่องหนึ่งอยู่ตลอด ใบหน้าฉันดูอ่อนเยาว์ลงแล้ว แต่ในใจกลับรู้สึกขัดแย้งอยู่เสมอ” น้ำเสียงของวิเวียนเบาลง นิ้วมือหมุนถ้วยชาอย่างไม่รู้ตัว
“ทั้งที่เขาเป็นฝ่ายผิด เขาไปมั่วกับผู้หญิงข้างนอก เขาทรยศครอบครัวนี้ แต่สุดท้ายกลับเป็นฉันที่ต้องพยายามปรับสภาพร่างกาย เป็นฉันที่ต้องพยายามทำตัวเองให้สวยขึ้น เป็นฉันที่ต้องหาทางทำให้ตัวเองดูดีขึ้น”
“ทำไมฉันต้องทำด้วย? ก็เพื่อให้เขาหันมามองฉันอีกสักครั้งหรือ? เพื่อคว้าโอกาสน้อยนิดที่เขาอาจจะกลับใจอย่างนั้นหรือ?”
เธอยิ้มขื่น ๆ “ฉันไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ หรือทั้งหมดที่ทำก็เพื่อเอาใจเขา?”
เซินถังไม่ได้ตอบทันที เธอมองวิเวียนอยู่เงียบ ๆ
หญิงคนนี้สวมกระโปรงผ้าแคชเมียร์ราคาแพง นั่งอยู่ในห้องรับแขกของคฤหาสน์ที่ตกแต่งอย่างพิถีพิถัน ชีวิตสุขสบายไม่ต้องลำบาก แต่ตอนที่พูดเรื่องเหล่านี้ แววตาของเธอกลับเต็มไปด้วยความสับสนและเหนื่อยล้า
“คุณนาย ฉันขอถามอะไรคุณสักข้อได้ไหมคะ”
“ที่คุณดูดีขึ้นนี่ ทำเพื่อเขาจริง ๆ หรือคะ?”