เซินเหยารีบหลบไปด้านข้าง พลางชี้ไปยังกระดาษข้อสอบบนพื้น “อาจารย์หม่า เมื่อกี้ฉันช่วยพี่สาวเก็บของ แล้วมันหล่นออกมาจากกระเป๋าของเธอ... เป็นข้อสอบคณิตศาสตร์ของวันนี้...”
หม่อเต๋อไฉย่อตัวลง สวมสีหน้าตกตะลึงขณะหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาดู จากนั้นก็ลุกขึ้นยืน สีหน้าเขียวคล้ำขณะมองเซินถัง
“นักเรียนเซินถัง” น้ำเสียงของเขาไม่ดังนัก ทว่าทุกถ้อยคำหนักแน่นราวกับค้อนเหล็ก “เธออธิบายเรื่องนี้ได้ไหม?”
เซินถังยืนนิ่งอยู่กับที่ กอดอกประสานมือไว้ สีหน้าเรียบเฉยขณะมองเหตุการณ์ทั้งหมด
จัดฉากได้ไม่เลวเลย—
เริ่มจากชนกระเป๋าแล้วช่วยเก็บของ จากนั้นก็เจอข้อสอบ ยังมีคนมาถึงได้ทันเวลา ดูท่าทุกคนคงได้รับมอบหมายบทบาทไว้ล่วงหน้า รอให้เธอติดกับอยู่สินะ
เมื่อเห็นเซินถังไม่พูดอะไร ผู้คนรอบข้างก็พากันมามุงมากขึ้นเรื่อย ๆ
“ต้องโกงแน่ ๆ! ข้อสอบอยู่ในกระเป๋าแล้วยังจะพูดอะไรได้อีก!”
“มิน่าครั้งก่อนถึงได้คะแนนขาดไปแค่คะแนนเดียวจากเต็ม ที่แท้ก็แอบเห็นข้อสอบมาก่อนนี่เอง!”
“ฉันก็ว่าแล้ว เด็กบ้านนอกคนหนึ่งจะเป็นไปได้ยังไง...”
“คราวนี้รู้แล้วสินะ? ที่หนึ่งของโรงเรียนอะไรนั่น เป็นเรื่องโกหกทั้งนั้น!”
บางคนเยาะเย้ยถากถาง บางคนสมน้ำหน้า บางคนก็มองดูด้วยความกังขา ในกลุ่มนี้มีทั้งคนที่ถูกจัดฉากมาเป็นพวกเดียวกัน และคนที่คล้อยตามกระแสโดยไม่คิดไตร่ตรอง
หม่อเต๋อไฉขึ้นเสียงในเวลานี้ “นักเรียนเซินถัง การทุจริตในการสอบถือเป็นการฝ่าฝืนระเบียบอย่างร้ายแรง ตามข้อบังคับของโรงเรียน หากตรวจสอบแล้วพบว่าทำผิด—จะถูกไล่ออกจากโรงเรียนและตัดสิทธิ์เข้าสอบ”