เดือนตุลาคม ห้องปฏิบัติการชั้นสองของสถาบันเมอริเดียน
หลายวันมานี้ เซินถังคิดหาวิธีเข้าใกล้อิซาเบลลาไปพลาง แสดงความสามารถทางวิชาการของตัวเองให้คนอื่นเห็นอย่างตั้งใจไปพลาง
เธอเข้าใจดีว่าคนที่อยู่วงนอกย่อมไม่มีโอกาสเข้าถึงความลับ มีเพียงการแสดงให้เห็นว่าตนเองมีคุณค่าเท่านั้น จึงจะเข้าถึงใจกลางของรังเหยี่ยวได้
ภายใต้การช่วยสอนของเย่เฉิง เธออ่านงานวิจัยสำคัญจบไปสามชิ้นก่อน จากนั้นก็ถามคำถามเป็นภาษาอังกฤษตะกุกตะกักในที่ประชุมกลุ่ม คำถามไม่ได้ซับซ้อนอะไร แต่เจาะประเด็นได้อย่างแม่นยำและเฉียบคม จนทำให้คนฟังตาสว่าง
เธอยังยื่นคำขอใช้เครื่องโครมาโทกราฟีของเหลวสมรรถนะสูงในเขตทดลองหลักด้วย โดยให้เหตุผลว่าอยากตรวจสอบข้อมูลตัวอย่างดินที่นำมาจากประเทศจีน
เย่เฉิงช่วยเซ็นใบขอใช้อุปกรณ์ให้เธอ ไม่รู้ว่าฮอร์นเกรงใจเรื่องที่เคยจับได้คาหนังคาเขาครั้งก่อน หรือเกรงใจวิเวียนกันแน่ คราวนี้เขาอนุมัติอย่างราบรื่นผิดปกติ ไม่ได้ขัดขวางแต่อย่างใด
ผลก็คือ เธอส่งรายงานวิเคราะห์โครงสร้างชุมชนจุลินทรีย์ในดินฉบับสมบูรณ์ออกมา
งานเขียนภาษาอังกฤษยังมีร่องรอยความไม่ชำนาญอยู่บ้าง แต่การจัดการข้อมูลเป็นระเบียบอย่างยิ่ง วิธีการทางสถิติก็ไร้ที่ติ ส่วนข้อสรุปมีเหตุมีผลชัดเจน
ในที่ประชุมกลุ่ม นักวิจัยอาวุโสหลายคนส่งรายงานของเธออ่านต่อกัน
นักวิจัยหลังปริญญาเอกชาวผิวขาวคนหนึ่งขยับแว่น «แบบจำลองทางสถิตินี้...คุณสร้างขึ้นเองหรือ»
เซินถังพยักหน้า «ซอฟต์แวร์สถิติพี่เย่สอนฉันค่ะ ส่วนแบบจำลองฉันเขียนเอง»
จางจิ้งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม กำมือแน่นจนเล็บจิกเป็นรอยขาวบนฝ่ามือ
เธออยากจับผิด อยากด่าคน แต่เมื่อสัปดาห์ก่อนวิเวียนเพิ่งมาที่สถาบันวิจัย และประกาศต่อหน้าทุกคนว่าเซินถังเป็นเพื่อนของเธอ