“คุณแอบไปฉีดสารสกัดจากรกแกะที่สวิตเซอร์แลนด์มาหรือเปล่า? หรือไปหาหมอผิวหนังมือหนึ่งที่ปารีสมา? พระเจ้า ตอนนี้คุณดูเหมือนกลับไปเป็นสาววัย 30 เลย!”
“ใช่แล้ว รีบบอกพวกเรามาเร็ว ของดีอย่าเก็บไว้คนเดียวสิ!”
เหล่าคุณนายพากันล้อมเข้ามา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอิจฉาและความอยากรู้อยากเห็น
วิเวียนเลิกคิ้วอย่างภาคภูมิใจ เธอรู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ “ไม่ ไม่ ไม่ พวกคุณจินตนาการกันน้อยเกินไปแล้ว นี่ไม่ใช่การฉีดอะไรที่สวิตเซอร์แลนด์เลย”
เธอดึงเซินถังเข้ามาอย่างสนิทสนม “มา ฉันจะแนะนำให้รู้จัก นี่คือคุณเซินถังจากประเทศจีน ตอนนี้เป็นนักวิจัยรับเชิญอยู่ที่เมอริเดียน ผิวพรรณของฉันดีขึ้นได้ก็เพราะคุณเซิน เธอช่วยฉันไว้ด้วยศาสตร์การแพทย์ตะวันออกอันน่าอัศจรรย์”
“ศาสตร์การแพทย์ตะวันออกหรือ?” สีหน้าของเหล่าคุณนายแตกต่างกันไป บ้างก็ใคร่รู้ บ้างก็มีแววสงสัยอย่างปิดไม่มิด
คุณนายร่างอวบอัด สวมเครื่องประดับระยิบระยับทั้งตัวคนหนึ่งยื่นข้อมือออกมาอย่างหยอกเย้า “จริงหรือ? คุณไม่ได้หลอกพวกเราใช่ไหม? คุณเซินดูยังสาวมากเลยนะ ฉันเคยได้ยินเรื่องแพทย์แผนจีน แต่ไม่ใช่ว่าคนที่เรียนแพทย์แผนจีนส่วนใหญ่จะอายุมากแล้วหรือ?”
วิเวียนเบ้ปาก “เห็นไหม ฉันบอกไปพวกคุณก็ไม่เชื่อ ในเมื่อไม่เชื่อก็ไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว ปล่อยให้ฉันสวยอยู่คนเดียวก็พอ”
“โธ่ อย่าใจแคบนักสิ” คุณนายคนนั้นหัวเราะ “แค่ถามหน่อยเดียวก็ไม่ได้หรือ? มีคุณวิเวียนรับรองทั้งคน ฉันจะไม่เชื่อได้ยังไง? ถ้าอย่างนั้น...คุณเซินช่วยตรวจให้ฉันหน่อยได้ไหม ช่วงนี้ฉันปวดหัวข้างเดียว ควรรักษายังไงดี?”
เซินถังมีสีหน้าสงบนิ่ง เธอไม่ได้จับชีพจรโดยตรง เพียงเหลือบมองหว่างคิ้วกับขมับของคุณนายคนนั้น ก่อนยิ้มแล้วกล่าวว่า “คุณนาย ทุกวันราวสี่โมงเย็น ต้นคอของคุณจะตึง และมีอาการปวดตุบ ๆ บริเวณขมับด้วย ถ้าฉันเดาไม่ผิด ช่วงครึ่งเดือนมานี้แม้คุณจะเจริญอาหาร แต่พอตื่นนอนตอนเช้ากลับรู้สึกขมในปาก ใต้ชายโครงด้านขวาก็มีอาการเจ็บแปลบ ๆ เป็นบางครั้ง”