มีเพียงเมื่อเล่นงานเซินถังจนหมดทางสู้ เธอถึงจะพลิกสถานการณ์ได้
คณะตรวจสอบ!
ใช่แล้ว!
เธอหันหลัง เดินเร็ว ๆ ออกไปทางประตูโรงพยาบาล
คณะตรวจสอบจากมณฑลเพิ่งมาถึง ตอนนี้ยังอยู่หน้าประตูโรงพยาบาลเพื่อหารือกับผู้อำนวยการ
เธอจะไปร้องเรียน ร้องเรียนว่าเซินถังรักษาคนไข้โดยไม่มีใบอนุญาต ร้องเรียนว่ายาชุดนี้ไม่ได้รับอนุมัติ ร้องเรียนว่าโรงพยาบาลใช้ผู้บาดเจ็บทดลองยา
ขอเพียงคณะตรวจสอบเข้ามาจัดการ...เซินถังก็จบเห่แน่
……
หน้าโรงพยาบาล
หลินกั๋วต้งเพิ่งรีบมาจากโรงงานเครื่องจักร ตั้งใจจะมาสอบถามสถานการณ์การรักษาผู้บาดเจ็บ
ผู้อำนวยการยืนอยู่ข้าง ๆ กำลังรายงานว่า
“ตอนนี้ผู้บาดเจ็บสาหัส 12 คนพ้นขีดอันตรายแล้วทั้งหมด ส่วนผู้บาดเจ็บเล็กน้อย 37 คน อาการคงที่เป็นส่วนใหญ่ ผู้เสียชีวิต 3 คน...ทั้งหมดเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ...”
“หัวหน้าหลิน!”
ไป๋เว่ยพุ่งออกมาจากโถงฉุกเฉิน หอบหายใจอย่างหนัก
หลินกั๋วต้งขมวดคิ้ว “คุณเป็นใคร?”
“ฉันเป็นพยาบาลของโรงพยาบาลค่ะ” ไป๋เว่ยพูดเสียงดังพอให้คนรอบข้างได้ยิน “ฉันจะร้องเรียนค่ะ”
ผู้อำนวยการที่ยืนข้าง ๆ นึกว่าตัวเองฟังผิด จึงหันกลับไปถลึงตาใส่เธอ “ไป๋เว่ย! คุณทำงานจนสติเลอะเลือนไปแล้วหรือไง? พูดจาไร้สาระอะไร! ไม่ใช่เรื่องของคุณ ไปอยู่ให้ห่าง ๆ เลย!”
“ฉันบอกว่าจะร้องเรียน! แล้วคุณมาห้ามฉันทำไม!” พอเห็นผู้อำนวยการไล่ตัวเอง ไป๋เว่ยก็ร้องโวยวายเสียงดังขึ้นทันที
หลินกั๋วต้งยกมือห้ามผู้อำนวยการที่กำลังจะเข้าไปลากเธอออกมา “จะร้องเรียนเรื่องอะไร? ให้เธอพูดให้ชัดเจน”
“มีคนในโรงพยาบาลรักษาคนไข้โดยไม่มีใบอนุญาตค่ะ!” พอเห็นหัวหน้าหลินอนุญาตให้พูด ไป๋เว่ยก็ยิ่งขึ้นเสียง “เธอชื่อเซินถัง ไม่มีแม้แต่ใบประกอบวิชาชีพ แต่กลับรักษาผู้บาดเจ็บอยู่ในโถงฉุกเฉิน อีกอย่าง...เธอกับคนจากสถานีเกษตรแอบทำยาโดยไม่ได้รับอนุมัติ ไม่มีเอกสารอนุญาตสักอย่าง แต่กลับเอามาใช้กับผู้บาดเจ็บทันที นี่มันเอาผู้บาดเจ็บมาทดลองยา!”
ผู้อำนวยการได้ยินแล้วแทบอยากตบเธอสักฉาด มาพูดเรื่องบ้า ๆ แบบนี้ต่อหน้าคณะตรวจสอบ คิดจะทำให้เขาตายหรือไง?