ช่วงเวลายื่นขอโควตาโครงการนักศึกษาแลกเปลี่ยนมีเพียงสองสัปดาห์ ต้องสรุปให้เรียบร้อยก่อนเปิดเทอม
เซินถังเองก็ต้องเดินทางก่อนแต่งงาน—
เวลาที่เหลือให้เขามีไม่มากแล้ว
มื้อนี้อาจเป็นมื้อสุดท้ายที่ทุกคนในครอบครัวได้นั่งกินข้าวพร้อมหน้ากันอย่างอบอุ่น
มู่เจิ้งปิดโคมไฟตั้งโต๊ะ ห้องหนังสือพลันมืดลง
เขาเดินออกไป
บนโต๊ะอาหารมีอาหารแปดอย่างวางอยู่บนโต๊ะกลม
ซี่โครงหมูตุ๋น ปลาราดซอสเปรี้ยวหวาน บวบผัด แตงกวาคลุกเครื่อง ผักกาดหอมผัดกระเทียม มะเขือยาวตุ๋น ซุปมะเขือเทศใส่ไข่ และขนมเย็นทำจากข้าวฟ่างเหลืองหนึ่งจาน
ในยุคสมัยนี้ นับเป็นสำรับต้อนรับแขกคนสำคัญอย่างแท้จริง
หญิงชรามู่นั่งอยู่บนเก้าอี้พนักสูงข้างเขา ผมขาวโพลนเกล้ามาอย่างเรียบร้อย แว่นสายตายาววางอยู่บนโต๊ะ มู่เจิ้งนั่งอยู่ข้าง ๆ
หลินอวิ้นฮวานั่งลง แล้วคีบซี่โครงหมูชิ้นหนึ่งให้เซินถัง
“กินสิ อยู่ข้างนอกตั้งนาน ผอมลงแล้วนะ”
เซินถังรับซี่โครงหมูมา “ขอบคุณค่ะคุณน้า”
“ถังถัง เรื่องงานแต่งน่ะ” หลินอวิ้นฮวาวางตะเกียบลง “น้าจะเล่าความคืบหน้าให้ฟังนะ”
มือของเซินถังชะงักไปเล็กน้อย
“วันที่ 18 ตุลาคม น้าให้คนช่วยดูฤกษ์มา เป็นวันดี” หลินอวิ้นฮวายิ้มแย้ม
เซินถังนิ่งไปครู่หนึ่ง “คุณน้าจัดการเร็วขนาดนี้เลยหรือคะ—”