“ถ้าอย่างนั้นคงไม่รบกวนแล้ว ขอให้พวกคุณผ่านรอบคัดเลือกอย่างราบรื่นนะครับ”
เขาพยักหน้า ก่อนหมุนตัวเดินจากไป
ฝีเท้าไม่เร่งไม่ช้า แผ่นหลังในเสื้อเชิ้ตสีขาวดูสะอาดตาและคล่องแคล่วภายใต้แสงสว่างในทางเดิน
ลู่เหยี่ยนจือมองตามจนอีกฝ่ายเดินลับไป แล้วเกาหัว “มาจากมหาวิทยาลัยชิงเหรอ? ทำจุลชีพในดินเค็มน่ะหรือ? ทำไมฉันไม่เคยได้ยินอาจารย์พูดถึงคนนี้เลย”
“เพิ่งกลับประเทศเมื่อปีก่อนค่ะ” เซินถังตอบ “ก่อนหน้านี้อาจารย์อยู่สถาบันวิจัยเกษตรศาสตร์ด้วย เลยอาจยังไม่เคยติดต่อกับเขา”
“ถ้าอย่างนั้นต่อไปเธอกับเขาก็จะอยู่สถาบันเดียวกันสินะ” ลู่เหยี่ยนจือตบหน้าผากตัวเอง
เซินถังครุ่นคิด “อืม น่าจะใช่ค่ะ”
“ก็ดีเลยนะ เขาเป็นฝ่ายยื่นมือมาช่วย อย่างน้อยพอเธอไปที่นั่นก็มีคนคุ้นเคยคอยดูแล”
“อืม” เธอก้มมองกระดาษแผ่นนั้น
สถาบันวิจัยวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมและนิเวศวิทยา มหาวิทยาลัยชิง ชั้นสาม
เพื่อนร่วมงานในอนาคต รุ่นพี่ในอนาคต
“ไปกันเถอะค่ะ” เธอเก็บกระดาษลงในกระเป๋าผ้า “พี่ชิงหานยังรออยู่ข้างนอก”
ด้านนอกประตูหอจัดแสดง
มู่ชิงหานยืนรออยู่ใต้ต้นหยางสีขาวข้างทางเข้า
พอเห็นเซินถังเดินออกมา เขาก็ยืดตัวขึ้น
“เป็นยังไงบ้าง?”
“พี่ทายสิคะ” เซินถังเดินเข้าไปหา ใบหน้าประดับรอยยิ้ม
“งั้นก็ต้องผ่านแน่ ๆ” เห็นเธอยิ้มแย้ม มุมปากเขาก็ยกขึ้นเล็กน้อย “แล้วขั้นตอนต่อไปเป็นยังไง?”
“อีกสองสัปดาห์จะประกาศผลรอบคัดเลือกค่ะ คณะกรรมการจะไปตรวจบ่อกุ้งที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือด้วยตัวเอง”