แต่งแทนทหารพิการยุค 70? ฉันหันไปทำวิจัยจนเป็นสมบัติชาติ

ตอนที่ 258 สุขสันต์วันคริสต์มาส

7 นาที· 1.5K คำ

ถ้าเธอช่วยปรับสภาพร่างกายของนักวิทยาศาสตร์คนนั้นให้ดีขึ้นได้ ต่อให้ทำได้แค่ให้เขาเลิกอดอาหารและยอมกินข้าว คนคนนี้ก็ยังพอช่วยได้ ขอเพียงเขายังมีชีวิตอยู่ เธอก็หาทางง้างปากเขาได้

ตอนนี้ยังไม่ต้องรีบร้อน รอให้ร่างกายของเขาดีขึ้นอีกสักหน่อย และรอให้เซินถังพิสูจน์ความสามารถของตัวเองได้จริง ๆ แล้วค่อยจัดการ

คาร์เตอร์จดจำความคิดนี้ไว้ในใจ

คาร์เตอร์ไม่รู้เลยว่า นอกจากเซินถังจะช่วยรักษาอาการป่วยให้เขาแล้ว ทุกสัปดาห์เธอยังแอบหาเวลาที่ไม่แน่นอน เลี่ยงผู้คนไปพบอิซาเบลที่บ้านของอีกฝ่ายด้วย

ตั้งแต่เซินถังรับเข็มกลัดมา ทุกครั้งอิซาเบลจะส่งรถมารับเธอด้วยตัวเอง ไม่ต้องให้วิเวียนเข้ามาช่วยอีก

โดยที่คาร์เตอร์ไม่รู้ตัว เซินถังก็กลายเป็นคนสนิทของภรรยาเขาไปแล้ว

บางครั้งอิซาเบลลาก็ถามถึงอาการของคาร์เตอร์ เซินถังตอบทุกครั้งว่าเขากำลังพักฟื้น จนในที่สุดคำตอบของเซินถังก็เปลี่ยนไป

“คุณนายคะ เริ่มกินยาได้แล้วค่ะ”

อิซาเบลพยักหน้า “เข้าใจแล้ว รอฟังข่าวจากฉันนะ”

เดือนธันวาคม ฤดูหนาวในซานฟรานซิสโกไม่หนาวนัก แต่ฟ้ามืดเร็ว

หนึ่งสัปดาห์ก่อนวันคริสต์มาส บรรยากาศเทศกาลเริ่มอบอวลขึ้นในสถาบันวิจัย

ห้องโถงชั้นหนึ่งมีต้นคริสต์มาสสูงสองเมตรตั้งอยู่ ประดับด้วยลูกบอลสีทองและสีเงิน ส่วนตามทางเดินก็แขวนพวงมาลัยไว้

นักวิจัยชาวอเมริกันเริ่มลาหยุดกันแล้ว

เริ่มจากนักวิจัยอาวุโส ตามด้วยเจ้าหน้าที่เทคนิค พวกเขาทยอยหายไปทีละคน ไม่กี่วันตึกทั้งหลังก็ว่างไปกว่าครึ่ง

พวกเขากลับบ้านไปฉลองเทศกาลและพบหน้าครอบครัว กินไก่งวง แกะของขวัญ แล้วนั่งผิงไฟอยู่รอบเตาผิง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป