ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เธอเคยเห็นฮอร์นใช้สายตาเหนียวเหนอะน่าขยะแขยงแบบนั้นกวาดมองหญิงเอเชียคนอื่นตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่กับเธอ เขาไม่เคยมองด้วยสายตาเช่นนั้นเลย มีแต่ท่าทีวางตัวตามหน้าที่เสมอ
เธอจึงภาคภูมิใจในเรื่องนี้มาตลอด คิดว่าผู้หญิงสารเลวพวกนั้นประพฤติตัวสำส่อนเอง แมลงวันถึงได้ตอมไข่ที่มีรอยร้าว
ส่วนคนที่เรียบร้อยเคร่งครัดอย่างเธอ มีความศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่ยอมให้ใครล่วงเกิน ย่อมมีภูมิคุ้มกันต่อเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว
ในสายตาเธอ นักวิจัยสาวสวยพวกนั้นล้วนเป็นหญิงแพศยาไร้ยางอาย
โดยเฉพาะเซินถัง ไม่รู้ไปยั่วยวนเย่เฉิงท่าไหน!
คงเห็นแก่ความมั่งคั่งหรูหราในต่างประเทศ ถึงได้ยอมขายเรือนร่างเพื่อปีนขึ้นเตียงเย่เฉิง
ผู้ชายมันก็สารเลวกันทั้งนั้น! แค่ผู้หญิงกวักมือเรียกก็เดินตามจนไม่เป็นอันทำอะไรแล้ว
ฮอร์น ไอ้แก่ตัณหากลับนั่น เคยเลี้ยงนักศึกษาสาวเอเชียไว้ในอพาร์ตเมนต์นอกมหาวิทยาลัยตั้งหลายคน ใครในแวดวงนี้บ้างจะไม่รู้ว่าเขาคลั่งไคล้ผู้หญิงเอเชีย?
ยิ่งไปกว่านั้น ช่วงนี้ฮอร์นก็ไม่รู้ไปหมกตัวอยู่ในอ้อมอกคนรักคนไหนข้างนอก ถึงได้อ้างว่าทดลองงานดึกแล้วกลับบ้านช้าอยู่บ่อย ๆ ภรรยาที่แต่งงานกับเขามาตั้งแต่แรกอย่างวิเวียนเริ่มสงสัยมานานแล้ว
ช่วงนี้วิเวียนคนนั้นระแวงไปหมด แถมอารมณ์ร้าย หลายวันมานี้ตามดักจับชู้ไปทั่วราวกับคนคลุ้มคลั่ง ถึงขั้นโทรศัพท์มาซักไซ้ที่แผนกต้อนรับของสถาบันวิจัยหลายครั้ง!
มุมปากของจางจิ้งค่อย ๆ ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชาและเหี้ยมเกรียม
เซินถังไม่ใช่สาวสวยวัยเยาว์หรอกหรือ? ไม่ใช่ผู้หญิงที่ผู้ชายชอบหรอกหรือ? ในเมื่อเธออยากยั่วยวนผู้ชายขนาดนั้น มีแค่เย่เฉิงคนเดียวจะพอได้ยังไง? ต้องปล่อยให้เธอยั่วยวนจนพอใจ!