เธอนึกถึงครั้งก่อนที่ยุให้เขาชิงความดีความชอบระหว่างปฏิบัติภารกิจ สุดท้ายเกิดเรื่องขึ้น เขาจึงถูกกองร้อยตำหนิ ตั้งแต่เฉินจื้อหย่วนกลับมาในวันนั้น เขาก็เอาแต่ซึมเศร้า
เธอคิดว่าเขาคงแค่ไม่สบายใจอยู่ชั่วครู่ ผ่านไปไม่กี่วันก็คงดีขึ้น
แต่ตอนนี้ แม้เขาจะยังเหมือนเมื่อก่อน ทว่าไม่พูดเรื่องงานกับเธออีกเลย ต่อให้เธอเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อน เขาก็ยังพูดอ้อมแอ้มแล้วตัดบทไปเสียทุกครั้ง ราวกับมีบางอย่างกั้นกลางระหว่างคนทั้งคู่
หลิวฟางกำมือแน่นบนผ้ากันเปื้อน
เธอปล่อยให้รอยร้าวนี้ขยายใหญ่ต่อไปไม่ได้ ต้องยึดเฉินจื้อหย่วนไว้ให้มั่น เขาคือไพ่ใบสำคัญที่สุดที่จะทำให้เธอเปลี่ยนชะตาชีวิตได้
เธอต้องทำอะไรสักอย่าง ต้องทำให้เฉินจื้อหย่วนเห็นข้อดีของเธอ และทำให้คนในบ้านพักเห็นว่าเธอเป็นคนมีน้ำใจและเอาใจใส่ครอบครัว
โรงงานเครื่องจักรเกิดระเบิด ผู้บาดเจ็บจะถูกส่งไปโรงพยาบาลเขตทหาร เฉินจื้อหย่วนช่วยคนอยู่แนวหน้า ส่วนเธอก็ไปช่วยงานแนวหลัง
สามีภรรยาร่วมแรงร่วมใจกัน ฝ่าฟันอุปสรรคไปด้วยกัน
ช่างเป็นเรื่องราวที่ดีอะไรเช่นนี้
ใครเห็นเข้าก็ต้องชมเธอสักคำว่าเป็นภรรยาที่ดี จื้อหย่วนเองก็จะมองว่าเธอมีน้ำใจและรู้ความ เรื่องครั้งก่อนก็จะยิ่งทำให้เขาคิดว่าเป็นเพียงความผิดพลาดที่เกิดจากความห่วงใยจนวู่วาม
คนเรามักเชื่อในสิ่งที่ตัวเองอยากเชื่อ ใครบ้างไม่อยากเชื่อว่าภรรยาในอนาคตของตนเป็นผู้หญิงดีมีน้ำใจและรู้ความ
หลิวฟางลอบวางแผนอยู่ในใจเช่นนั้น
พอเงยหน้าขึ้น เธอก็เห็นเซินถังกำลังยอง ๆ อยู่ไกลออกไป ใช้เข็มฝังเพื่อห้ามเลือดให้คนงานที่ถูกแทงทะลุต้นขา มือทั้งสองเปื้อนเลือด เสื้อกาวน์สีขาวเปรอะเปื้อนจนดูน่าตกใจ ส่วนลู่เหยี่ยนจือกำลังยกเปลหาม เขียนป้าย และสั่งการคัดแยกผู้ป่วยอยู่สุดทางเดิน แขนเสื้อเชิ้ตพับขึ้นถึงข้อศอก เหงื่อท่วมศีรษะ