หน่วยองครักษ์เชียนหนิว ม้าศึกทั้งหมดทั้งบนและล่างถูกสำนักช่างหลวงนำไปแล้ว
ทหารองครักษ์เข้ามารายงานโจวเซ่าฟาน แม่ทัพใหญ่ «ท่านแม่ทัพโจว สำนักช่างหลวงกับกององครักษ์อู่โย่วต้องการปรับปรุงม้าศึก โดยจะตอกเกือกม้าให้พวกมัน»
โจวเซ่าฟานมองเขาอย่างสงสัย ก่อนถามว่า «เกือกม้าคือสิ่งใด?»
นายกองทหารองครักษ์ประสานมือกล่าว «ท่านแม่ทัพใหญ่ เรื่องนี้นับว่ายอดเยี่ยมยิ่ง ข้าน้อยอดทึ่งในพระปรีชาของฝ่าบาทมิได้! เพียงตีห่วงเหล็กเล็ก ๆ ติดไว้ที่กีบม้า ก็ช่วยลดการสึกกร่อนของกีบ และยืดอายุการใช้งานของม้าศึกได้แล้ว»
«ฝ่าบาททรงล้ำลึกเกินหยั่งถึง เพียงการปรับปรุงเล็กน้อยก็ทำให้พวกเรามิอาจเทียบได้แล้ว!»
โจวเซ่าฟานฟังจบก็ชะงักงันด้วยความตกตะลึง ก่อนจะนึกถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่งขึ้นมาได้ในไม่ช้า
นี่คงมิใช่สิ่งที่ฝ่าบาททรงคิดขึ้นเองกระมัง?
ฝ่าบาททรงมีพระราชกิจรัดตัวทุกวัน จะทรงใส่พระทัยเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ได้อย่างไร? คงเป็นเจ้าหนุ่มจากจวนจางที่ช่วยวางแผนให้ฝ่าบาทอีกแล้วกระมัง?
«ข้าน้อยคารวะท่านแม่ทัพใหญ่!» นายกองทหารองครักษ์อีกคนเดินเข้ามา ประสานมือกล่าว «ฝ่าบาททรงเรียกท่านเข้าเฝ้า»
«ดี!»
……
โจวเซ่าฟานมาถึงสนามม้าหลวงแห่งภูเขาหลีซานด้วยความเร็วสูงสุด
«ข้าน้อยถวายคำนับฝ่าบาท»
หลี่ซื่อหมินโบกมืออย่างภาคภูมิ พระเนตรทอดมองม้าศึกที่ตอกเกือกม้าอยู่ในสนาม ก่อนตรัสถามโจวเซ่าฟานว่า «เป็นอย่างไรบ้าง? เมื่อสิ่งนี้ติดอยู่กับกีบม้า ต่อไปม้าศึกแห่งต้าถังย่อมไร้ผู้ต้านทานเมื่อต่อกรกับชาวทูเจวี๋ย!»