เฉินจี้จู่ตื่นเอาตะวันโด่งในวันนี้ หลังแต่งกายเรียบร้อยก็ขึ้นม้าตัวใหญ่สีดำสนิท มุ่งหน้าไปยังจวนตระกูลชุยอย่างสง่าผ่าเผย
ได้กินเลี้ยงฟรีก็นับว่าดีแล้ว ยังได้เงินฟรีอีกหนึ่งพวง ไม่รู้ว่าคุณชายโง่เขลาบ้านรวยแห่งตระกูลชุยคิดอะไรอยู่
เมื่อมาถึงจวนตระกูลชุย เฉินจี้จู่ก็มอบม้าดำตัวใหญ่ให้บ่าวของตระกูลชุย พอบ่าวผู้นั้นเห็นม้าดำตัวนี้ก็ชะงักไปชั่วขณะ ท่าทีพลันนอบน้อมขึ้นหลายส่วน เขาประสานมือกล่าวว่า “ท่านผู้สูงศักดิ์ เชิญด้านในขอรับ”
หืม? ฉันกลายเป็นผู้สูงศักดิ์ไปแล้วหรือ?
เฉินจี้จู่คิดว่าชุยชางจงคงสั่งให้บ่าวปฏิบัติต่อตนอย่างสุภาพเป็นพิเศษ จึงไม่ได้เชื่อมโยงไปถึงม้าดำตัวใหญ่ของตน แล้วเดินตามบ่าวไปยังเรือนชั้นใน
เมื่อไปถึงเรือนชั้นใน เขาก็พบว่าที่นี่มีคุณชายหนุ่มหลายคนมารวมตัวกันแล้ว ในหมู่พวกเขายังมีคุณหนูอีกหลายคนด้วย
คุณชายหนุ่มยากจนกลุ่มนี้กำลังอวดความรู้ตำรา พลางชื่นชมเป็ดสองตัวในทะเลสาบ บางครั้งก็เอ่ยบทกวีเกี่ยวกับยวนยางออกมาสักประโยค จนคนที่อยู่ข้างๆ พากันกล่าวชื่นชมไม่ขาดปาก
เฉินจี้จู่เอ่ยเตือนด้วยสีหน้าเอือมระอา “เป็นไปได้หรือไม่ว่านี่ไม่ใช่ยวนยาง แต่เป็นเป็ดสองตัว?”
บัณฑิตหนุ่มคนหนึ่งมองเฉินจี้จู่แวบหนึ่ง ก่อนหัวเราะเย็นชา “หากท่านไม่มีความรู้ก็จงหุบปาก การพูดเช่นนี้มีแต่จะทำให้ท่านดูโง่เขลา เข้าใจหรือไม่?”
ในสายตาของคนกลุ่มนี้ ทะเลสาบที่มนุษย์ขุดขึ้นในจวนตระกูลชุยแห่งป๋อหลิงจะเลี้ยงสัตว์ปีกชั้นต่ำอย่างเป็ดได้อย่างไร?
อีกอย่าง...ทุกคนล้วนเป็นบัณฑิตยากจน เหตุใดเจ้าหนุ่มนี่จึงสวมผ้าไหมหรูหราถึงเพียงนี้?