เก้าสกุล: เด็กดีนะ เจ๊เป็นสัตวแพทย์

บ้านก็ไม่เหลือ คนก็ไม่เหลือ แม้แต่สัมภาระยังลอยหายไปตามสายน้ำ เฟิงเหนียนฮวาข้ามภพมาเข้าร่าง (ยิ้มรับชะตากรรม): ขอบคุณนะ เริ่มต้นนรกแบบนี้ฉันรับพัสดุแล้ว สัมภาระทั้งหมดจมลงสู่แม่น้ำ ในมือของเธอเหลือเพียงตราประทับทองแดงหนึ่งชิ้น เป้าหมายเรียบง่ายมาก มุ่งหน้าไปฉางซาเพื่อทวงคืนบ้านที่แม่ของเจ้าของร่างทิ้งไว้ การแลกเปลี่ยนริมตลิ่ง กำไลเงินหนึ่งวงแลกกับชีวิตหนึ่งชีวิต เธอรอดตายจากคลื่นแม่น้ำที่โหมซัด และได้พบกับเฉินผีในคราวนั้น เด็กหนุ่มต่อสู้เก่งเป็นเลิศ อารมณ์ร้อนระเบิดง่าย เป็นเด็กแสบตัวโตตามแบบฉบับ เขาอาศัยป้ายไม้หาเลี้ยงชีพที่ท่าเรือฮั่นโข่ว — หนึ่งร้อยอีแปะ ฆ่าคนหนึ่งคน ฝีมือการต่อสู้เกินขีดจำกัด อารมณ์ก็ร้อนระเบิดไม่แพ้กัน ส่วนที่เด่นที่สุดทั่วตัวคือความหัวขบถ! ไม่มีรักแรกพบ มีแต่ระแวงกันและกัน เฟิงเหนียนฮวา: บอดี้การ์ดที่ฟ้าประทาน ทั้งคุ้มทั้งประหยัด ต้องหลอกล่อให้เขาไปฉางซาด้วยกันให้ได้

เดิมทีเธอคิดว่าจะไปฉางซา ใช้ชีวิตสงบเรียบง่ายกับการรักษาแมวรักษาหมา ลูกค้ารายใหญ่ที่เล็งไว้: สุนัขของอู๋เหล่าโก่ว... ไม่นานนัก ฉีปาเย่ผู้เลี้ยงเต่าก็มาหาถึงบ้าน: หมอเฟิง เต่าที่บ้านฉันไม่ยอมกินอาหารแล้ว!

ทั้งที่เธอเป็นแค่สัตวแพทย์ แต่คนเจ็บกลับถูกส่งมาหาเธอไม่ขาดสาย อีกอย่าง — ไม่รับรักษาจิ้นผอ! ไม่รักษาจ๋ายเหนียงเหนียงด้วย! เอ้อร์เหย่! ฮูหยินแค่ร่างกายอ่อนแอเท่านั้น พักฟื้นสักหน่อยก็หายแล้ว!

ชีวิตประจำวันของคู่ CP คนอื่นคือหยอกเย้าจีบกัน ส่วนชีวิตประจำวันของเธอคือประคองสถานการณ์ เก็บกวาดเรื่องยุ่งเหยิง และคอยกันไม่ให้เด็กแสบที่บ้านก่อเรื่องใหญ่โต

โจรสลัดแม่น้ำก่อเหตุเลือดนอง คดีเก่าปะทุขึ้นมาอีกครั้ง ความลับเรื่องอมตะ ภัตตาคารซินเยว่ และความวุ่นวายของเก้าสกุลทยอยถาโถมเข้ามา

เฟิงเหนียนฮวา: เดี๋ยวก่อน ฉันก็แค่อยากตั้งแผงขายของอย่างสงบ แล้วก็นั่งดูแลแมวหมา ทำไมเรื่องถึงได้มากขึ้นเรื่อย ๆ ล่ะ? ในยุคสาธารณรัฐจีนที่ระส่ำระสาย เธอช่วยผู้ล่วงลับเดินบนเส้นทางที่ยังไปไม่ถึงให้จบ