ตาเฒ่าหลินอยากจะยึดเงินสองตำลึงนั้นมาไว้กับตัวทั้งหมดเสียให้ได้
แต่เขาก็รู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่มีทางเป็นไปได้
จึงไม่ได้พูดอะไรต่อ
เพียงจับตาหลินเยวี่ยอวิ๋นต่อไป พลางคิดในใจว่ารอให้ลูกชายคนที่สามกลับมาเมื่อไร ค่อยหาเรื่องรีดเงินอีกสักก้อน
หลินเยวี่ยอวิ๋นไม่รู้ว่าตาเฒ่าหลินกำลังคิดแผนเล็ก ๆ อะไรอยู่
ต่อให้รู้ ตาเฒ่าหลินก็เอาเปรียบนางไม่ได้อยู่ดี
หลินเยวี่ยอวิ๋นชวนผู้ใหญ่บ้านหลินซื่อไห่เดินออกจากบ้านเก่าตระกูลหลินไปด้วยกัน แล้วเอ่ยว่า
“ท่านปู่ผู้ใหญ่บ้าน! เรือนของข้าอยากต่อกำแพงให้สูงขึ้น ยิ่งเร็วยิ่งดีเจ้าค่ะ”
“ไม่ทราบว่าท่านปู่ผู้ใหญ่บ้านพอจะแนะนำคนที่เหมาะสมมาช่วยต่อและเสริมความแข็งแรงให้กำแพงบ้านข้าได้หรือไม่เจ้าคะ?”
“ข้ายินดีจ่ายวันละ 18 เหวิน เลี้ยงอาหาร 2 มื้อ มีทั้งผักทั้งเนื้อเจ้าค่ะ”
พอหลินเยวี่ยอวิ๋นพูดจบ ชาวบ้านชายที่เดินตามหลังผู้ใหญ่บ้านมาก็พากันเบียดเข้ามาเสนอตัว
“เด็กหญิงบ้านสามตระกูลหลิน! ดูข้าสิ ข้าทำได้หรือไม่? จ่ายข้าวันละ 15 เหวิน ไม่ต้องเลี้ยงข้าวก็ได้”
“รับรองว่าข้าจะก่อกำแพงบ้านเจ้าให้แน่นหนาแข็งแรงเลย”
“ข้าด้วย! ข้าก็ก่อกำแพงเป็น” ชายชาวบ้านคนหนึ่งรีบพูดขึ้น
“ข้าด้วย!” ชายที่อายุมากกว่าอีกคนเอ่ยบ้าง
หลังจากนั้น หลินเยวี่ยอวิ๋นก็เพียงฟังเงียบ ๆ ไม่ได้สนใจคนเหล่านั้น
นางยกโอกาสเลือกคนให้ผู้ใหญ่บ้านหลินซื่อไห่ช่วยจัดการแทน
หลินเยวี่ยอวิ๋นบอกเพียงว่าอยากให้ต่อกำแพงเสร็จเร็วที่สุด หากเป็นไปได้ก็ขอให้เสร็จภายใน 2 วัน