หม่าซานไม่มีเวลาตามหาโรงเตี๊ยมต่อแล้ว……
เขารีบตามคนทั้งสองไป ก่อนจะก้าวไปขวางหน้าพวกนางด้วยสีหน้าฉงน
“ท่านป้าทั้งสอง รบกวนหยุดสักครู่ได้หรือไม่?”
“เอ๊ะ~ เจ้าเป็นใครกัน มาขวางพวกข้าทำไม?!”
ป้าคนหนึ่งกวาดตามองหม่าซานที่แต่งกายธรรมดาตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนเอ่ยถาม
“ใช่แล้ว พวกเราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ไม่ได้ล่วงเกินเจ้าเสียหน่อยนี่?”
ป้าอีกคนพูดเสริม
“อ้อ ท่านป้าทั้งสองเข้าใจผิดแล้ว ข้าอยากสอบถามทางไปหมู่บ้านต้าเคิงต่างหาก!”
“ข้ามาจากในอำเภอ อยากไปตามหาญาติที่หมู่บ้านต้าเคิง”
“เมื่อครู่บังเอิญได้ยินท่านป้าพูดถึงชื่อหมู่บ้านต้าเคิง ไม่ทราบว่าท่านป้าทั้งสองพอจะรู้เรื่องของหมู่บ้านนี้หรือไม่?”
“ช่วยเล่าให้ข้าฟังอย่างละเอียดได้ไหม?”
หม่าซานพูดจบด้วยสีหน้าสงสัย ก่อนจะหยิบเหรียญทองแดงออกมาหลายเหรียญ แล้วยื่นให้ป้าทั้งสองคนละสองเหรียญ
“เชิญท่านป้าทั้งสองรับไว้เถิด เหรียญทองแดงสองเหรียญนี้ถือเสียว่าข้าเลี้ยงหมั่นโถวพวกท่าน”
“รบกวนท่านป้าช่วยเล่าเรื่องที่รู้เกี่ยวกับหมู่บ้านต้าเคิงให้ข้าฟังอย่างละเอียดด้วยได้หรือไม่?”
ป้าทั้งสองรับเหรียญทองแดงจากมือหม่าซานไปพร้อมรอยยิ้ม
“พ่อหนุ่ม ถามมาได้เลย เรื่องที่พวกข้ารู้จะบอกให้หมด”
จากนั้นป้าทั้งสองก็เล่าข่าวลือสามแบบเกี่ยวกับเรื่องที่หยางซื่อตามหาลูกสาว ซึ่งกำลังแพร่สะพัดไปทั่วหมู่บ้านตระกูลหยางในช่วงนี้ให้หม่าซานฟัง
พวกนางเล่าจนหมดเปลือกถึงเรื่องราวของบ้านเดิมหยางซื่อที่แต่งเข้าไปอยู่ในหมู่บ้านต้าเคิง
ทั้งยังบอกชัดเจนว่าบริเวณใกล้เคียงมีหมู่บ้านอยู่กี่แห่ง และแต่ละหมู่บ้านมีคนแซ่อะไรบ้าง