หลังจากน้องสาวหลินเยวี่ยจิ่วออกจากห้องไป พ่อของหลินเยวี่ยอวิ๋นก็ถามถึงบาดแผลบนศีรษะของนาง
หลินเยวี่ยอวิ๋นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจบอกความจริงแก่หลินเฉิงเฟิงผู้เป็นพ่อ
หลินเยวี่ยอวิ๋นไม่ใช่คนที่จะถูกคนอื่นรังแกถึงที่แล้วยังเลือกอดทนเงียบ ๆ
หยางซื่อก่อเรื่องไว้ถึงเพียงนี้ นางต้องหาโอกาสเอาคืนเข้าสักวัน
จากนั้นหลินเยวี่ยอวิ๋นก็เล่าว่า เมื่อหลายวันก่อนหลินเยวี่ยฮุยกับหลินเยวี่ยหรงร่วมมือกันทำให้นางสลบ หวังจะขายนางเข้าโรงคณิกา
สุดท้ายนางได้สติขึ้นมาทันเวลา จึงโต้กลับหลินเยวี่ยหรงที่เฝ้าดูอยู่ ทั้งยังสลับเสื้อผ้ากับอีกฝ่าย ก่อนรีบหนีออกจากที่นั่น
เล่าจบแล้ว หลินเยวี่ยอวิ๋นก็ยังมองพ่อราคาถูกคนนี้ อยากดูว่าเขาจะแสดงท่าทีอย่างไร
เขาจะตำหนินางเรื่องที่สับเปลี่ยนตัวหลินเยวี่ยหรงแล้วขายอีกฝ่ายไปหรือไม่
ถึงจะตำหนินาง นางก็ไม่กลัว
อย่างไรเสีย พี่น้องคู่นั้นเป็นฝ่ายร่วมมือกันคิดร้ายกับนางก่อน นางโต้กลับก็แค่ป้องกันตัวเท่านั้น
ทว่าหลินเฉิงเฟิงไม่ได้โกรธจนพุ่งออกไปหาเรื่องหลินเยวี่ยฮุยอย่างที่หลินเยวี่ยอวิ๋นคิด ทั้งยังไม่ได้ตำหนินางว่าไม่ระวังตัวอะไรทำนองนั้น
เขาเพียงนิ่งเงียบไปชั่วขณะ สีหน้าเคร่งขรึมอย่างเห็นได้ชัด
หลินเยวี่ยอวิ๋นเดาไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
นางจึงเล่าต่อว่าแผนของหลินเยวี่ยฮุยที่คิดจะใช้วิธีเดิมอีกครั้ง ด้วยการสะกดรอยตามนางขึ้นเขาเพื่อทำให้นางสลบแล้วขายนางอีกรอบนั้นล้มเหลว
กลับเป็นหลินเยวี่ยฮุยที่ถูกนางแย่งกระบองไปตีจนกระดูกหัก บาดเจ็บสาหัส