หัวใจของหลินหว่านหว่านกระตุกวูบ เธอมองไปตามทิศทางที่เจ้าหน้าที่ชี้ แล้วก็เห็นจริง ๆ ว่ามีเลือดค่อย ๆ ซึมออกมาตามร่องพื้นรถ มารวมกันเป็นแอ่งเล็ก ๆ สีแดงคล้ำบนพื้น
เมื่อมองตามรอยล้อไปด้านหลัง ก็เห็นรอยเลือดขาด ๆ หาย ๆ ทอดยาวไปตลอดทาง
“นี่...นี่มัน...”
หลินหว่านหว่านเองก็งุนงง สมองว่างเปล่าไปหมด
นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย!
ลูกหมูกับลูกแกะที่ฉันซื้อมาก็แข็งแรงดี วิ่งเล่นกันคึกคัก แล้วเลือดนี่มาจากไหนกันล่ะ?!
คงไม่ใช่ว่ารถม้ามีประจำเดือนหรอกนะ...
เจ้าหน้าที่สองคนข้าง ๆ ถูมืออย่างตื่นเต้น ก่อนกดเสียงคุยกับหัวหน้าชุดว่า “หัวหน้า ดูท่าว่า ‘ปลาใหญ่’ ที่พวกเราตามหา จะซ่อนอยู่บนรถม้าคันนี้แน่ ๆ! ในที่สุดก็เจอจนได้ หัวหน้าจะได้ความดีความชอบแล้ว!”
แววตาของหัวหน้าชุดฉายความตื่นเต้นราวกับมั่นใจว่าจะได้ตัวคน สีหน้ากลับยิ่งมืดครึ้ม เขาสะบัดมืออย่างแรง “ล้อมรถไว้ให้หมด ค้นให้ละเอียด! แม้แต่แมลงวันสักตัวก็ห้ามเล็ดลอดไปได้!”
หลินหว่านหว่านบังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์
แต่แผ่นหลังของเธอชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบ เธอสงบใจไม่ลงจริง ๆ
ที่นี่คือยุคโบราณ ส่วนตัวตนของเธอก็เป็นแค่ชาวบ้านธรรมดา
แม้จะไม่มีประสบการณ์ทะลุมิติมาก่อน แต่เธอก็เคยดูละครโทรทัศน์
ในยุคโบราณ หากชาวบ้านถูกเจ้าหน้าที่ตีตาย แค่ยัดข้อหาให้สักข้อก็จบ ไม่มีที่ให้ร้องทุกข์ด้วยซ้ำ
ทำยังไงดี?
จะพลิกสถานการณ์ยังไงดี?
ขณะที่เจ้าหน้าที่สองคนกระโดดขึ้นมาบนกระดานรถ มือใหญ่กำลังจะเปิดม่าน หลินหว่านหว่านก็แอบกัดฟัน