「พวกท่านเป็นพ่อแม่ของชิงเหวิน—แล้วตอนที่ไล่ครอบครัวของชิงเหวินไปนอนในห้องเก็บฟืน ทำไมถึงไม่พูดแบบนี้ล่ะเจ้าคะ?」
คำพูดเรียบเรื่อยของหลินหว่านหว่านประโยคเดียว ทำเอาคำพร่ำบ่นทั้งหมดของจ้าวซื่อถูกกลืนกลับลงคอไป
จ้าวซื่ออยากแก้ตัวอยู่บ้าง แต่พอสบเข้ากับแววตาราวกับจะฆ่าคนของหมอเทวดาไฉ นางก็หดหัวกลับไปหลบอยู่หลังเฉินเหล่าฮั่นทันที
หลินหว่านหว่านครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยจัดแจงเสียงดังฟังชัดว่า 「ในห้องชั้นบนเพิ่มเตียงได้อีกหนึ่งหลัง โม่เฉิน เจ้ากับเด็กคนนั้นและท่านพ่อของข้านอนห้องเดียวกัน เด็กคนนั้นวันนี้ก็น่าจะฟื้นแล้วพอดี ให้พักกับท่านพ่อของข้าจะได้ดูแลกันสะดวก
ข้ากับชิงเหวินจะพาชุนซิ่วกับเยวี่ยซิ่วนอนห้องหนึ่ง ท่านพ่อท่านแม่พาเซียงซิ่วกับอวี้ซิ่วนอนอีกห้อง
ส่วนหัวหน้าคุ้มกันถงกับอาจารย์ทุกท่าน ต้องรบกวนให้นอนห้องชั้นกลาง ห้องละสองคน แม้จะเทียบห้องชั้นบนไม่ได้ แต่ก็ดีกว่านอนรวมกันมาก ขอให้ทุกคนได้พักผ่อนอย่างเต็มที่」
หลินหว่านหว่านปรึกษากับเถ้าแก่ 「เถ้าแก่ พวกเราขอห้องชั้นกลางสามห้อง ห้องชั้นบนสามห้อง ห้องชั้นบนแต่ละห้องช่วยเพิ่มเตียงให้หนึ่งหลัง ส่วนห้องชั้นกลางขอชุดน้ำชาและน้ำร้อนสำหรับล้างหน้าอาบน้ำ ข้าจะจ่ายเงินเพิ่มให้ ได้หรือไม่?」
พูดจบ นางก็ยื่นเงินสองตำลึงให้
「ได้ขอรับ ได้เลย แขกจัดการทุกอย่างไว้เรียบร้อยดี ข้าจะให้เสี่ยวเอ้อร์ไปจัดของมาเพิ่มให้เดี๋ยวนี้!」
เถ้าแก่ยิ้มจนเห็นฟัน
คนกลุ่มนี้ต่อให้เปิดห้องชั้นกลางเพิ่มอีกห้องก็ยังพักกันได้ แต่ห้องชั้นกลางหนึ่งห้องพักคืนละหกร้อยอีแปะ ทำตามที่หลินหว่านหว่านสั่ง เพิ่มของให้พวกเขาอีกหน่อยก็ได้เงินสองตำลึง ส่วนห้องว่างที่เหลือยังเก็บไว้ให้แขกที่มาทีหลังได้ แบบนี้มีอะไรไม่ดีเล่า!