หลี่ชุ่ยฮวาเตะรถเข็นของสวีตงเหลียนไปทีหนึ่ง
“ผักป่าของเธอก็ไม่ได้สะอาดไปกว่ากันสักเท่าไร ทำไมถึงตรวจแต่ของฉัน!”
พี่หลี่ดึงสวีตงเหลียนมาไว้ข้างหลัง นางชอบน้องสาวคนนี้จากใจจริง ทั้งนิสัยดี ซื่อตรง รู้คุณคน มีเมตตา และเข้ากับคนง่าย
นางปกป้องสวีตงเหลียนแน่นหนาราวกับแม่ไก่ที่คอยคุ้มครองลูกเจี๊ยบ
พร้อมชี้หน้าหลี่ชุ่ยฮวาแล้วขึ้นเสียง
“หลี่ชุ่ยฮวา เรื่องที่เธอใส่ยาในผัก คนแถวนั้นเห็นกันหมด ตอนนี้มีคนกินจนท้องเสียแล้วแจ้งเรื่อง เธอกลับโยนความผิดให้ตงเหลียน ยังมีหน้ามาพูดอีกหรือ!”
หลี่ชุ่ยฮวาถลึงตา ลูกตาทั้งคู่แทบถลนออกมา
“ยายหลี่ อย่ามายุ่งเรื่องของฉัน!”
“วันนี้ฉันจะยุ่งแล้วจะทำไม ว่ามาสิ เธอจะทำอะไร ถ้าแน่จริงก็ทุบหัวฉันให้แตกเลย เอาสิ ฉันอยากรู้ว่าเธอกล้าหรือเปล่า ถ้ากล้า ฉันจะเรียกค่าเสียหายจนเธอหมดตัว!”
ดวงตาหลี่ชุ่ยฮวาแดงก่ำ “คิดว่าฉันไม่กล้าหรือไง!”
นางยกม้านั่งขึ้น ทำท่าจะฟาดใส่หัวอีกฝ่าย
สวีตงเหลียนรีบเข้าไปยืนขวางหน้าพี่หลี่
“ที่นี่คือตลาดผัก มียามรักษาความปลอดภัยอยู่ ถ้าคุณลงมือก็ผิดกฎหมาย!”
ช่วงนี้สวีตงเหลียนดูวิดีโอในโต่วอินอยู่ไม่น้อย มีทั้งละครสั้นและคลิปให้ความรู้เรื่องความสงบเรียบร้อย ประโยคหนึ่งติดอยู่ในใจนางเป็นพิเศษ “ชนะแล้วติดคุก แพ้แล้วเข้าโรงพยาบาล” ที่นี่ไม่อนุญาตให้ทะเลาะวิวาทกัน
แม้ร่างกายของสวีตงเหลียนจะผอมบาง แต่ท่าทางกลับไม่อ่อนแอเลย
แม้นางจะเป็นคนโบราณและไม่เคยพบเห็นโลกกว้าง แต่ในฐานะแม่ที่เลี้ยงดูลูกชายสามคนเพียงลำพัง ทั้งยังเลี้ยงดูคนทั้งหมู่บ้าน นางไม่ใช่คนอ่อนแอที่ใครจะรังแกได้
ยามนี้พี่หลี่ออกหน้าปกป้องนาง แล้วนางจะหลบอยู่ข้างหลังได้อย่างไร!
พี่หลี่มองท่าทางของสวีตงเหลียนแล้วชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มออกมา
“ทำได้ดีมาก ตงเหลียน!”
“หลี่ชุ่ยฮวา ได้ยินหรือยัง ตีคนผิดกฎหมาย ถ้าเธอกล้าลงมือก็เตรียมเข้าไปนั่งในโรงพักได้เลย ถึงตอนนั้นคงไม่ใช่แค่ถูกปรับเรื่องซื้อผักไปแช่ยาแล้ว!”
“ใครแช่ยา!” หลี่ชุ่ยฮวาราวกับถูกจี้จุดเจ็บ จึงตะโกนเสียงดังขึ้นมาทันที
“ทำเองแล้วยังไม่กล้ายอมรับอีกหรือไง” พี่หลี่เบ้ปาก