หลินหร่านกระโดดลงไปในลานบ้าน โชคดีที่ตอนกักตุนของ เธอเคลียร์สินค้าคงคลังจากร้านขายสัตว์เลี้ยงไปหลายร้าน ส่วนตอนนั้นทำไมถึงทำแบบนั้น เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกัน บางทีอาจไม่แน่ใจว่าจะใช้ชีวิตในวันสิ้นโลกอย่างไร หรือไม่ก็คิดว่าชีวิตในวันสิ้นโลกคงน่าเบื่อ เลยอยากเลี้ยงสัตว์สักสองสามตัวไว้เล่นก็ได้
ตอนนี้ดูเหมือนจะเหมาะพอดี
หลินหร่านเหลือบมองเวลา ห้าโมงครึ่ง อีกไม่นานพระอาทิตย์ก็คงขึ้นแล้ว เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะมุ่งหน้าไปทางสวนผลไม้
ผลไม้เมืองร้อนที่ทนความร้อนได้ในสวนต่างเหี่ยวเฉา ต้นมะม่วงหลายต้นถึงกับแห้งตาย
“เฮ้อ เดิมทีอีกไม่นานก็จะได้กินผลไม้แล้ว หรือจะเก็บพวกเธอเข้าไปไว้ในมิติส่วนตัวดีกว่า ปล่อยให้โดนแดดจนตายน่าเสียดายแย่”
แม้ในมิติส่วนตัวจะมีต้นไม้อยู่ไม่น้อยแล้ว แต่หลินหร่านก็ยังเก็บพวกมันเข้าไป
ใครใช้ให้เธอเป็นคนใจดีล่ะ แถมพ่อ แม่ แล้วก็เสี่ยวเจ๋อก็ดูเหมือนไม่มีอะไรทำ ปล่อยให้อยู่เฉย ๆ แบบนั้นอาจเกิดเรื่องขึ้นได้ ไม่สู้หาอะไรให้พวกเขาทำ ให้เข้าไปปลูกต้นไม้กับเธอดีกว่า
หลินหร่านสังเกตเห็นต้นไม้หลายต้นดูแข็งแรงเป็นพิเศษ ต้นหนึ่งคือขนุน อีกต้นคือต้นส้ม ส่วนที่เหลืออีกหลายต้นเป็นต้นแอปเปิล แม้จะผ่านความร้อนระอุของเมื่อวานมา แต่ใบของพวกมันกลับยังเขียวสดอยู่
หลินหร่านเฝ้าสังเกตอย่างละเอียดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจตั้งชื่อให้พวกมันว่า “ต้นไม้ใจแกร่ง”
เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหยิบถังใบหนึ่งออกมาจากมิติส่วนตัว ในนั้นมีน้ำพุวิญญาณเต็มถัง จากนั้นจึงรดน้ำให้ต้นไม้ใจแกร่งเหล่านั้น
