“กรอบแกรบ...”
“กรอบแกรบ...”
เสียงนั้นแสบแก้วหูเหลือเกิน
หน้าต่างถูกปิดด้วยม่านทึบแสงผืนหนา หลินหร่านจึงมองไม่เห็นสถานการณ์ด้านนอก
ประสาทของเธอตึงเครียดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เสียงนี้คุ้นหูเกินไป คล้ายเสียงซอมบี้ข่วนหน้าต่างในวันสิ้นโลกไม่มีผิด
แต่ที่นี่อยู่ชั้น 11 นะ ต่อให้เป็นซอมบี้ มันจะวิวัฒนาการจนปีนป่ายกำแพงได้รวดเร็วขนาดนี้เชียวหรือ?
ดวงตาดำขลับฉายแววเย็นเยียบ เธอจ้องเขม็งไปยังทิศทางที่เสียงดังมา ก่อนลุกขึ้นกระชากม่านทึบแสงผืนหนาออก
ทว่าหลังม่านหนักอึ้งกลับไม่มีอะไรอยู่เลย นอกจากเงาสีดำเส้นหนึ่ง
“เล่นซ่อนแอบอยู่ได้ เดี๋ยวฉันจับแกเข้ามาเอง”
หลินหร่านเปิดหน้าต่างที่ล็อกไว้ อากาศร้อนระอุด้านนอกก็พัดเข้ามาทันที
แม้เพิ่งจะตีห้ากว่า แต่อุณหภูมิที่ร่างกายสัมผัสได้กลางแจ้งก็สูงถึง 40 กว่าองศาแล้ว
หลินหร่านจับขอบหน้าต่าง กระโดดลงไปบนคอมเพรสเซอร์แอร์ด้านนอก แล้วไล่ตามทิศทางที่เงานั้นหายไป
วันนี้หลินเจ๋อตื่นแต่เช้าเหมือนกัน ตอนลุกขึ้นมาดื่มน้ำกลางดึก เขาเหลือบมองโทรศัพท์แล้วพบว่าอินเทอร์เน็ตกลับมาใช้ได้เสียอย่างนั้น พอเปิดเวยป๋อขึ้นมา ก็ไถต่อจนหยุดไม่ได้
ที่แท้คลื่นความร้อนรุนแรงเกิดขึ้นทั่วโลกจริง ๆ ผู้เชี่ยวชาญอธิบายว่าภูมิอากาศแปรปรวนผิดปกติเป็นปรากฏการณ์ทางสภาพอากาศ พร้อมบอกให้ทุกคนอย่าตื่นตระหนก
แต่ก็มีข่าววงในแพร่สะพัดว่า ให้ทุกคนรีบกักตุนน้ำ เสบียง และยา เพราะนี่คือสัญญาณก่อนวันสิ้นโลก