ผ้าเช็ดหน้า ผ้าเช็ดตัว และผ้าเช็ดจาน อย่างละ 1,000 ผืน
สเปรย์กันยุง ยาจุดกันยุง น้ำดอกไม้หอม น้ำมันทาผิว... อย่างละ 1,000 ลัง
ส่วนของจุกจิกอย่างไม้แขวนเสื้อ กะละมัง กระดาษกับปากกา ของพวกนี้ในซูเปอร์มาร์เก็ตของครอบครัวมีเก็บไว้อยู่แล้วไม่น้อย หลินหร่านจึงเก็บเข้าไปในมิติส่วนตัวเรียบร้อย
อีกอย่าง ของพวกนี้ก็ไม่ได้ใช้กันมากนัก พอทุกคนปรึกษากันแล้วจึงตกลงว่าจะไม่สั่งเพิ่ม
ชาติก่อนหลินเจ๋อหนาวตาย แม่หลินเลยสั่งแผ่นให้ความร้อนมาอีก 10,000 ลัง
ถุงน้ำร้อนกับผ้าห่มไฟฟ้า อย่างละ 100 ชุด
ผ้านวมขนเป็ดขนาด 8 ชั่ง ผ้านวมฝ้ายหนาจากซินเจียงขนาด 10 ชั่ง ผ้าห่มขนแกะ ผ้าห่มไหม... อย่างละ 1,000 ชุด
เครื่องทำความร้อน ทั้งเครื่องทำลมร้อน เครื่องทำความร้อนแบบเติมน้ำมัน และเตาไฟฟ้า... อย่างละ 100 เครื่อง
ของที่ซื้อทั้งหมดมีมูลค่าไม่น้อย แต่โชคดีที่ตอนนี้จ่ายเงินมัดจำเพียง 10% เงินสดที่มีอยู่จึงยังพอรับมือได้
ส่วนเงินที่เหลือ นอกจากพ่อหลินจะเอาหุ้นกับบ้านไปขายเปลี่ยนเป็นเงินสดพรุ่งนี้แล้ว หลินเจ๋อก็หาเงินมาให้พวกเขาได้ไม่น้อยแล้ว
เผลอแป๊บเดียว พอหันไปมองอีกที ตรงหน้าหลินเจ๋อที่นั่งอยู่เบาะหลัง ก็มีกองทองแท่งวางพะเนินแล้ว
“เสี่ยวเจ๋อสู้ ๆ นะ คืนนี้แม่อยากนอนบนภูเขาทองแล้ว”
แม่หลินพูดพลางตาเป็นประกาย
พอได้รับกำลังใจจากแม่ หลินเจ๋อก็เช็ดเหงื่อบนหน้า รู้สึกว่าตัวเองไม่เหนื่อยเลยสักนิด “ได้ครับ ผมจะพยายาม!”
หลินหร่านมองไปรอบ ๆ ซอยนี้มีรถกับคนไม่มาก แถมไม่มีกล้องวงจรปิด แต่เธอก็ยังหวั่นว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดคิด จึงเก็บทองแท่งทั้งหมดเข้าไปในมิติส่วนตัว