หลังจากปลูกพืชเสร็จ ทั้งครอบครัวก็ใช้ตาชั่งในมิติส่วนตัวชั่งของที่ได้มาในวันนี้ ผลเป็นไปตามที่หลินหร่านคาดไว้จริง ๆ มีทั้งหมด 1,200 ชั่ง
เมื่อนำไปคำนวณตามราคาทองคำตอนนี้ที่กรัมละ 390 หยวน ทองคำ 1,200 ชั่งนี้กลับมีมูลค่าสูงถึง 234 ล้านหยวน
หลินหร่านมองยอดเงินบนเครื่องคิดเลขในโทรศัพท์ แล้วถูมือเล็ก ๆ อย่างตื่นเต้น “เสี่ยวเจ๋อ พรุ่งนี้เราไปขนทองจากพ่อแม่มาอีกนะ”
หลินเจ๋อตอบ “ได้ ปล้นคนรวยช่วยคนจน แล้วก็เอาไปกตัญญูต่อพ่อแม่!”
“แต่ทองตั้งเยอะขนาดนี้ เราจะเอาไปแลกเป็นเงินได้ยังไงล่ะ?”
พอคิดถึงเรื่องเปลี่ยนทองเป็นเงิน แม่หลินก็เริ่มกังวล
“ผมมีทาง” พ่อหลินว่า “ผมมีลูกค้าคนหนึ่งทำธุรกิจทองคำ เขาต้องมีช่องทางแน่ พรุ่งนี้ผมจะไปหาเขา”
เมื่อแก้ปัญหาเรื่องเปลี่ยนทองเป็นเงินได้ แม่หลินก็วางใจลงอย่างหมดจด เธอมองแท่งทองที่วางเรียงกันเป็นระเบียบ ถอดรองเท้าแล้วขึ้นไปนอนบนนั้น
“เสี่ยวเจ๋อ เตียงนี้ดูจะแคบไปหน่อยนะ”
หลินเจ๋อตอบ “แม่ ผมเพิ่งรู้ว่าพลังพิเศษของผมเลื่อนระดับแล้ว ไม่ต้องห่วง พรุ่งนี้ผมจะทำเตียงใหญ่ ๆ มาให้แม่”
“โอ๊ย! ลูกชายแม่แสนดีจริง ๆ”
“ที่รัก ให้ผมได้สุขสบายไปกับลูกด้วยสิ เตียงทองนี่ดูดีจริง ๆ”
“นอนแล้วดีกว่าอีก” แม่หลินหัวเราะคิกคัก พลางขยับที่ให้พ่อหลิน
ส่วนหลินหร่านกลับจ้องหลินเจ๋อด้วยแววตาเป็นประกาย ไม่คิดเลยว่าพลังพิเศษของเสี่ยวเจ๋อจะเลื่อนระดับอีกแล้ว แบบนี้คลังทองของตระกูลเย่หลานคงถึงคราวอันตราย