ภายใต้การนำของเจียงเฉิน หลินหร่านกับพวกพ้องพบผู้มีพลังพิเศษจากกองทัพที่ซ่อนตัวอยู่ในบ้านหลายกลุ่มติดต่อกัน
พอถามถึงที่อยู่ของโจวอี้กับวิลเลียม กลับไม่มีใครยอมบอกสักคน
แถมไม่ใช่แค่ไม่ยอมบอก แต่แต่ละคนยังทำท่าดุร้าย เตรียมลงมือกับพวกเขาอีก
ตามใจจนเคยตัวจริง ๆ
คนตระกูลหลินกับคุณปู่เจียงพากันลงมือ จัดการลูกสมุนพวกนี้เสียยกใหญ่
ระดับพลังของคนพวกนี้ไม่สูงไม่ต่ำ พอเหมาะให้คนในครอบครัวได้ฝึกมือ
หลังจัดการพวกเขาเรียบร้อย ขณะกำลังจะไปบ้านหลังถัดไป หลินหร่านก็เห็นพลุสัญญาณลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า
ดวงตาหลินหร่านเป็นประกายทันที “เป็นพวกหลู่อี้เจ๋อ พวกเขาพบร่องรอยของวิลเลียมแล้ว รีบไปสมทบกันเถอะ”
ทุกคนรีบวิ่งไปยังทิศทางที่พลุสัญญาณถูกยิงขึ้น
แต่ระหว่างทาง แม่หลินที่อยู่ข้างหลินหร่านกลับชะงักเกือบล้ม
“ระวังหน่อยสิ ที่รัก”
พ่อหลินซึ่งคอยจับตาดูภรรยาอยู่ตลอดรีบคว้าตัวแม่หลินไว้
หลินหร่านสังเกตเห็นความผิดปกติเช่นกัน “แม่ เป็นอะไรหรือเปล่า?”
แม่หลินยิ้มเจื่อน ๆ “ไม่มีอะไรหรอก มีเด็กผู้หญิงน่าสงสารคนหนึ่งกำลังตกอยู่ในอันตราย แม่เพิ่งช่วยเธอไป”
เวยเวยจ้องซากงูกลายพันธุ์บนพื้นกับต้นกุหลาบที่จู่ ๆ ก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสายตา
เมื่อครู่มันช่วยเธอไว้ ไม่อย่างนั้นเธอคงถูกงูกลายพันธุ์กินไปแล้ว
เวยเวยยื่นมือออกไป ตั้งใจจะลองลูบต้นกุหลาบ
แต่จู่ ๆ มันก็กลับคืนสู่สภาพเดิม กลายเป็นต้นเล็ก ๆ หดตัวอยู่ในกระถาง