“ตึก ๆ ๆ—”
วันนี้หลินหร่านขับเรือสปีดโบ๊ตออกมา หลังดูวิดีโอจบ เธอก็อยากไปจัดการไอ้พวกสารเลวนั่นให้รู้แล้วรู้รอด
คนที่ออกมาวันนี้ยังคงเป็นเธอ หลินเจ๋อ เจียงเฉิน และเจ้าแมวน้อย
พ่อหลินกับแม่หลินยืนกรานอย่างหนักแน่นว่าจะออกมาด้วย แต่หลินหร่านเกลี้ยกล่อมให้ทั้งคู่กลับไปได้
วันนี้พวกเขาออกมาเพื่อดูสถานการณ์แถวนั้นเป็นหลัก เธอไม่ได้คิดจะลงมือทำอะไร
“พี่ ลั่วซิงซิงกลายเป็นเมียน้อยของจางต้าหมิงแล้วเหรอ?”
“ใช่”
หลินเจ๋อแทบไม่อยากเชื่อ เมื่อครึ่งปีก่อนพวกเขายังเป็นนักเรียนใสซื่อบริสุทธิ์ที่นั่งอยู่ในหอคอยงาช้าง ใครจะคิดว่าผ่านไปแค่ครึ่งปี ทุกอย่างจะกลายเป็นแบบนี้
ถึงเขาจะไม่เคยชอบลั่วซิงซิง แต่พอได้ยินข่าวนี้กลับไม่รู้สึกดีใจเลยสักนิด
หลินเจ๋อสัมผัสได้อีกครั้งว่าโลกาวินาศโหดร้ายเหลือเกิน
ฝนตกหนักและถี่เม็ดฝนก็ยังใหญ่เป็นพิเศษ โชคดีที่เรือสปีดโบ๊ตของพวกเขาติดหลังคาไว้ ไม่อย่างนั้นหลินหร่านคงทนตากฝนนาน ๆ ไม่ไหวเหมือนกัน
เมื่อเข้าใกล้ฟาร์มท่องเที่ยวเชิงเกษตรของเจียงเฉิน หลินหร่านก็ให้หลินเจ๋อลดความเร็วลง เพื่อไม่ให้เสียงเครื่องยนต์ดังเกินไปจนคนข้างในรู้ตัว
แม้เสียงฝนจะดังมาก โอกาสที่พวกเขาจะได้ยินนั้นมีไม่สูงนัก
แต่ใครจะไปรู้ ในกลุ่มของจางต้าหมิงอาจมีคนหูดีอยู่สักคนสองคนก็ได้ หากถูกจับได้ว่าพวกเขาอยู่แถวนี้คงไม่ดีแน่
เมื่อเรือสปีดโบ๊ตมาถึงบริเวณใกล้ฟาร์มท่องเที่ยวเชิงเกษตรของเจียงเฉิน จนมองเห็นบ้านของพวกเขาได้