จีน ยังไม่จบ

บ้าไปแล้ว! กินบะหมี่ตำรับซาเซี่ยนหนึ่งมื้อ จะเรียกเก็บฉันหนึ่งแสนแปด?

Name: บ้าไปแล้ว! กินบะหมี่ตำรับซาเซี่ยนหนึ่งมื้อ จะเรียกเก็บฉันหนึ่งแสนแปด?
Author: 景媱

โดย 景媱 · แปลโดย ดาวเหนือ

4.20 รีวิว·อัปเดต 18 ต.ค. 2026

【อาหาร, ระบบ, ไม่มีคู่รัก, เบาสมองชวนขำ, ชีวิตประจำวัน, อ่านเพลินเจริญอาหาร, เจ้าเล่ห์】

【เถ้าแก่ใจดำที่คิดแต่จะขูดรีดลูกค้า VS พันธมิตรนักกินต่อต้านการขูดรีด】

หลี่จือไป๋ถูกพี่น้องร่วมสาบานหักหลัง จึงรับช่วงร้านอาหารว่างซาเซี่ยนในย่านที่แพงที่สุดของเจียงเฉิงมาอย่างงงๆ แถมยังเป็นหนี้ก้อนโตอีกด้วย

โชคดีที่เขาผูกมัดกับระบบเทพพ่อครัว แถมยังปลุกพรสวรรค์สุดประหลาดขึ้นมาได้อย่างหนึ่ง นั่นคือ 【ดูหน้าแล้วจัดเมนู】

จากนั้น ทั้งย่านการเงินก็พากันอยู่ไม่สุข

“ไม่ใช่สิ ล้อเล่นหรือเปล่า ร้านซาเซี่ยนใครๆ ก็จ่ายไหวไม่ใช่หรือ?”

ตอนลูกค้าคิดเงินก็ถึงกับตาค้าง “บะหมี่คลุกน้ำมันต้นหอมหนึ่งชามกับเกี๊ยวนึ่งหนึ่งเข่ง คิดฉันตั้ง 250 หยวน? เถ้าแก่ ทำไมไม่ไปปล้นเลยล่ะ!”

“ทุกคน ใครเข้าใจบ้าง ร้านซาเซี่ยนคิดค่าอาหารต่อหัวแพงกว่ามิชลินอีกนะ เชื่อไหมล่ะ?”

มีเถ้าแก่ขี้เหนียวคนหนึ่งอยากประหยัดเงิน เลยให้พนักงานมาจัดกิจกรรมสร้างความสามัคคีที่ร้านซาเซี่ยน ใครจะคิดว่ามื้อเดียวรูดบัตรไปแสนกว่าหยวน สุดท้ายเจ้าตัวร้องไห้เดินออกจากร้านไปทันที

ลูกค้าหลายคนบ่นกันว่า: ยุคของนักฆ่าไอศกรีมมันผ่านไปแล้ว ตอนนี้เป็นยุคของนักฆ่าซาเซี่ยนต่างหาก!

ที่เหลือเชื่อยิ่งกว่าคือเถ้าแก่ใจดำยังเลือกปฏิบัติอีกด้วย ข้าวไก่ทอดแบบเดียวกัน คนธรรมดาจ่าย 168 หยวน ส่วนคนรวยโดนเรียกตั้ง 688 หยวน

คุณชายรุ่นสองถึงกับหัวร้อน: “ทำไมขายให้เขา 168 แต่ขายให้ฉันตั้ง 688 ล่ะ?”

ลูกค้าประจำกลับชินเสียแล้ว: “นายไม่เข้าใจหรอก เถ้าแก่ดูคนแล้วค่อยจัดเมนู ยิ่งดูมีเงินเท่าไร เมนูที่สั่งก็ยิ่งแพง!”

คุณชายรุ่นสอง: “นี่มันเลือกปฏิบัติชัดๆ ไม่ใช่เหรอ!”

ลูกค้าประจำ: “ใช่แล้ว! ไม่อย่างนั้นนายคิดว่าทำไมเถ้าแก่ถึงได้ฉายาว่าหลี่เฮยจื่อ”

คุณชายรุ่นสอง: “...”

เรื่องที่เขายิ่งไม่เข้าใจก็คือ ร้านอาหารว่างซาเซี่ยนแห่งนี้ไม่เพียงเลือกปฏิบัติ แต่ยังขายอาหารแพงกว่ามิชลินเสียอีก ทว่าธุรกิจกลับคึกคักอย่างเหลือเชื่อ! คนแน่นจนแทบหาที่นั่งไม่ได้!

《ชื่อเรื่องเดิม: เทพพ่อครัวเข้าสิง ฉันเปิดร้านซาเซี่ยนจนกลายเป็นร้านโหด!》