เผยจั๋วเห็นแววระแวงบนใบหน้าของเธอ จึงคลายวงแขนลงเล็กน้อย...แต่ก็แค่เล็กน้อย ไม่ได้ปล่อยเธอจริง ๆ
“ไม่ต้องกลัวนะ” มุมปากเขายกขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงทุ้มต่ำชวนให้ใจสั่น “ผมชอบคุณขนาดนี้ ไม่มีทางทำร้ายคุณหรอก”
ไป๋เถาไม่ได้รู้สึกดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย
เธอสัมผัสได้ชัดว่าร่างกายของชายหนุ่มเกร็งแน่น แม้แต่ฝ่ามือที่วางอยู่ตรงเอวก็ร้อนจนแทบแผดเผา
ในห้องส่วนตัวเปิดเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำ แต่เธอกลับรู้สึกราวกับถูกกองไฟโอบล้อม หัวใจเต้นแรงจนแทบกระแทกอกให้เจ็บ
เผยจั๋วจ้องมองใบหน้าแดงจัดของเธออยู่นาน ในที่สุดก็จับมือทั้งสองข้างของเธอไว้ น้ำเสียงแหบพร่าจนน่าตกใจ
“ตอนนี้ผมอยากให้เบบี๋ช่วยอะไรผมหน่อย”
ไป๋เถามองเขาอย่างเหม่อลอย ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความงุนงง