โจวตู้เจวียนรู้สึกว่าเรือลำนี้สร้างมาเพื่อนางโดยเฉพาะ ไม่มีเรือลำใดเหมาะที่นางจะนำไปใช้ที่แคว้นต้าอวี่ได้มากไปกว่านี้อีกแล้ว
นายหน้าผู้นั้นก็คาดไม่ถึงเช่นกัน เพียงเขาเอ่ยปากบอกไปอย่างไม่คาดหวัง โจวตู้เจวียนกลับตัดสินใจทันที
โจวหน่วนอวี้แม้ไม่รู้ว่าโจวตู้เจวียนจะซื้อเรือไปทำสิ่งใด แต่ก็ยังกระซิบเตือน “ตู้เจวียน ราคา เรายังไม่ได้ถามราคาเลยนะ!”
โจวตู้เจวียนจึงสงบใจลงได้บ้าง ถามราคาไป
นางก็ใจคอไม่ค่อยดีอยู่บ้าง หากเรือลำนี้ราคาสูงเกินไป เกินสามสี่สิบล้านตำลึงไป นางจะซื้อไม่ไหวจะทำเช่นไร
ไม่คาดคิดว่าราคากลับต่ำจนน่าประหลาดใจ นายหน้าดึงราคาขึ้นมาให้ดูโดยตรง “เนื่องจากเป็นของที่ยึดมาขายทอดตลาดตามกฎหมาย อีกทั้งเป็นเรือไม้ขนาดใหญ่ซึ่งไม่ใช่ของที่แพร่หลายนัก ราคาจึงไม่สูง หกร้อยแปดสิบหมื่นตำลึง หากพวกท่านยินดีชำระเต็มจำนวนในคราวเดียว ราคายังต่อรองได้ ข้าจะหาทางช่วยกดราคาให้”
หากปิดการค้าครั้งนี้ได้ ค่าตอบแทนของนายหน้าก็มีหลายหมื่นตำลึง เดือนนี้ก็บรรลุเป้าหมายผลงานโดยตรง ดังนั้นเขาจึงกระตือรือร้นยิ่งนัก
อีกอย่างเช่นแกะที่ยอมถูกเชือดง่าย ๆ เช่นนี้หายากนัก จะไปหาได้จากที่ใดกัน!
โจวตู้เจวียนได้ยินราคาหกร้อยแปดสิบหมื่นตำลึง ปฏิกิริยาแรกคือยังดี นับว่ายังดีที่นางซื้อไหว ปฏิกิริยาที่สองยังคงรู้สึกว่าแพงไปหน่อย รู้สึกเจ็บใจอยู่บ้าง…
แต่นางคิดกลับไปกลับมา ด้วยสถานการณ์ที่เมืองกว่างโข่วในยามนี้ ผู้คนล้วนรอคอยเรือใหญ่
เรือลำนี้ที่นางนำไปยังแคว้นต้าอวี่ หลังจากส่งตัวนางและผู้คนจากหมู่บ้านหนานหูไปถึงฉยงโจวแล้ว ยังสามารถย้อนกลับไปขายเรือทิ้งได้โดยตรง!